هم كه از شمال به جنوب ، در جهت كر و با آن موازى است ، عبارت است از ( شرق به غرب ) : آخ سو « 1 » ، گردمان « 2 » ( كه در بخش علياى آن لاهيج قرار دارد ) ، گوك جاى « 3 » ، توريان « 4 » ( كه قبله در بخش علياى آن قرار دارد ) والجيگن - چاى « 5 » ( كه آبهاى شكّى شرقى را جمع مىكند ) . 1 رود هفتم كه اگرى - چاى 2 خوانده مىشود ، بخش شمالى شكّى را سيراب مىسازد و در جهت شرقى - غربى تا پيوستن به رود الزن ادامه مىيابد ( رود الزن خود در جهتى شرقى - غربى از كاختيه حركت كرده و به كر مىريزد ) .
در دورهء مورد بحث ما ، يزيديه مركز سياسى شروان بود كه در 306 / 918 ( نگاه كنيد به زيربخش 9 ) بنا شد . احتمال دارد كه اين شهر نوبنياد نبوده بلكه همان شهر قديمى عربى شماخيّه ( شماخى ) باشد كه يزيديان بازسازى كردند . 3 شماخى در بالادست يكى از آبگيرهاى غربى رود پيرسقت و تقريبا در چهل كيلومترى شرق آخ - سو قرار دارد . در 1147 / 1734 ، نادرشاه مردم شماخى را به ناحيهاى جديد ( تقريبا سه كيلومترى جنوب شرقى روستاى كنونى آخ - سو ) كوچاند ، امّا بعد از مرگ او به شهر قديم خود بازگشتند . يزيديه را قلعهء گلستان حفاظت مىكرد كه شايد همان « لشكرگاه » مذكور در حدود العالم ( زيربخش 36 - 36 ) است كه در يك فرسخى شماخى قرار داشته است . در يكى از نامههاى شروانشاه ، منقول در مجموعهء مسعود بن نامدار 4 كه در گلستان تحرير شده است ، اين قلعه مقرّ العزّ ( « جايگاه بزرگى » ) خوانده شده است .
هامش
( 1 ) .Akh - su( 2 ) .Gardaman( 3 ) .Go ? k - chay( 4 ) .Tu ? riy n( 5 ) .Eljigen - chay