12 . ضرورت نبوّت عامّه
خداوند حكيم ، مردان شايستهاى را براى هدايت و سعادتمند ساختن انسان برگزيد . آنان همان پيامبران الهىاند كه فيض هدايت الهى به واسطهء آنان بربندگان جارى شده است . بعثت انبيا براى رسيدن انسان به كمالى كه هدف خلقت اوست لازم است ، چرا كه عقل او هرچند در پيمودن راه كمال ، مؤثر و مفيد است ، ولى كافى نيست .
تفاوت ديدگاه و انديشههاى بشرى در اخلاق و اقتصاد و روابط اجتماعى و جوانب ديگر زندگى ، بهترين دليل است بر اينكه انسان از شناخت صحيح اين مسائل ناتوان است . خداوند مىفرمايد :
« كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ » « 1 »
« مردم در آغاز يك دسته بودند ، پس خداوند پيامبران را بشارت دهنده و بيمدهنده فرستاد و همراه آنان كتاب آسمانى را به حق فرستاد ، تا در ميان مردم در آنچه اختلاف داشتند داورى كند . »
هامش
( 1 ) . بقره : 213