است » .
مقدسى شافعى گويد :
« نعيم بن حماد آن را در كتاب « الفتن » آورده است » . حديث به روايت سيف بن عميرة است كه گويد : « در حضور ابو جعفر منصور دوانيقى بودم كه بدون مقدمه گفت : اى سيف بن عميرة ! حتمى است كه فريادگرى از آسمان به نام مهدى از فرزندان ابو طالب ندا سر خواهد داد .
گفتم : فدايت شوم ، اى امير المؤمنين ! شما اين را بازگو مىكنى ؟
گفت : آرى ! سوگند به كسى كه جانم در دست اوست ، به گوش خودم شنيدم .
گفتم : اى امير المؤمنين ! تاكنون اين حديث را نشنيده بودم .
گفت : اى سيف ! به درستى كه حق است . و اگر چنين شود ، ما نخستين كسى هستيم كه به آن پاسخ مىدهيم . هان ! به درستى كه آن ندايى براى يكى از پسر عموهايمان مىباشد .
گفتم : از فرزندان فاطمه ؟
گفت : آرى ، اى سيف ! اگر خودم از ابو جعفر محمّد بن على - امام باقر عليه السّلام - نشنيده بودم ، حتى اگر تمام مردم زمين نقل مىكردند ، نمىپذيرفتم . ولى او - گويندهء سخن - محمّد بن على است » . « 1 »
اين حديث نيز روايات پيشين را مشخصتر مىكند چون فرزندان
هامش
( 1 ) - الارشاد ، شيخ مفيد ، ج 2 ، ص 370 و 371 ؛ عقد الدرر ، ص 149 ، الباب الرابع .