اكنون ، بار ديگر به روايات صحيح فراوان و گواه شاهدان و اعترافهاى بسيار دربارهء وجود مقدّس حضرت مهدى عليه السّلام مىنگريم كه آن بزرگوار از عترت رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و از فرزندان حضرت فاطمه عليها السّلام و فرزند حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام است كه در سال 255 هجرى قمرى پا به عرصهء وجود گذاشته است . آيا براى هيچ انسان منصف حقيقت جود و آزادهاى جاى شگفتى و انكار مىماند ؟
جز اينكه عناد و خودخواهى و روگردانى از حقيقت ، سراسر وجود او را فراگرفته باشد و چشم حقيقتبين او را از كار انداخته باشد .
فخر رازى در تفسير خود گويد :
« گروهى از پزشكان گويند : عمر انسان بيش از يكصد و بيست سال نمىباشد . ولى آيهء قرآن كريم با اين سخن مخالفت دارد و عقل هم موافق آيهء قرآن مجيد است . و به درستى كه باقى ماندن انسان با همين ساختار و تركيب ذاتا ممكن است . و در غير اين صورت باقى نمىماند .
از سوى ديگر ، دوام تأثير مؤثر در آن نيز ممكن است .
چون اگر مؤثر در آن واجب الوجود باشد ، دوام آن ظاهر است و چنانچه مؤثر چنين نباشد ، پس مؤثر ديگرى دارد كه بالاخره به واجب الوجود كه دائم است منتهى مىشود ، پس تأثير مىتواند دائمى باشد . و در نتيجه باقى ماندن ذاتا ممكن است . و اگر بقا نباشد ، به علت عارضه و سببى است كه خود ممكن العدم است ،
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 249
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٤٩