حديث « العشرة المبشّرة بالجنة » است كه هيچيك از بخارى و مسلم آن را نقل نكردهاند ، ولى نزد اهل سنّت از حديثهاى متواتر مىباشد .
4 - كسانى كه با بهانهء نبودن حديث راجع به حضرت مهدى عليه السّلام در صحيحين ، منكر ظهور آن بزرگوار شدهاند ، در واقع اطلاع دقيق و كافى از محتواى آنها ندارند . لذا در پاسخ گفتهشان گوييم :
بر كسى پوشيده نيست كه اين دسته از حديثها ، در زمينههاى مختلفى است از جمله : نام شريفشان ، بعضى از اوصاف ، نشانههاى ظهور ، روش سلطنت و حكومت ، و مطالب بسيار ديگرى ؛ و بديهى است كه نياز حتمى به ذكر كلمهء « مهدى » در تمامى اين حديثها نيست ، چون منظور و مراد از احاديث ، كاملا روشن و آشكار است .
مثلا ممكن است حديثى صحيح در كتابى ديگر روايت شده كه در آن ، صفتى از صفتهاى مهدى موعود در آخر الزمان با ذكر كلمهء « المهدى » آمده باشد ، و همين حديث در بخارى نقل و به جاى آن « رجل ( مردى ) » ذكر شده باشد . در اين صورت ، كدام عاقل و خردمندى در اينكه حديث مربوط به مهدى موعود است ، شك و ترديد مىكند ؟ در غير اين صورت ، چگونه اجمال در بعضى حديثها شناخته مىشود ؟ و آيا نزد علماى مسلمان در شرق و غرب جهان ، راه و روشى جز اين است كه مجمل را به مفصّل برگردانند ؟ هر چند كه آن دو در يك كتاب يا در دو كتاب جداگانه باشند ؟
به علاوه اگر به دو صحيح بخارى و مسلم مراجعه كنيم ، خواهيم ديد كه دهها حديث مجمل در مورد حضرت مهدى عليه السّلام نقل كردهاند ، و
المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( مهدى منتظر ( ع ) در انديشه اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: السيد ثامر العميدي
ص٢٠٥