نخستين حكومت اين خليفه را ورق بزند ، به عمق كينه و دشمنى اين خبيث نسبت به ائمه عليهم السّلام پىمىبرد . البته خداوند متعال در همين دنيا هم او را عقوبت كرد . در اواخر سلطنتش همهء دارائيش را از دست داد ، به گونهاى كه نيازمند سيصد دينار شد ولى بدست نياورد ، و مرگ فجيعى به سراغش آمد . چون تركها ( كه در حكومت بنى عباسى ، جايگاه مهمى داشتند ) از او به تنگ آمدند ، و همهء مورخين نوشتهاند كه او را در ديگى پر از سرب مذاب انداختند ، و بدينگونه درگذشت .
از كارهاى خصمانه و ننگين ، بسيار زشت او اين بود كه بلافاصله پس از شهادت حضرت عسكرى عليه السّلام ، به مأمورين سفّاك خود دستور داد كه منزل مسكونى امام عليه السّلام را به منظور دستگيرى حضرت مهدى عليه السّلام ، دقيقا مورد بازرسى و جستجو قرار دهند . در اين جريان ، همسران بزرگوار حضرت دستگير و كنيزان را به زندان افكندند ، كه البته اين كار به كمك جعفر انجام پذيرفت . به گفتهء مرحوم شيخ مفيد ، در اين توطئه و يورش وحشيانه ، بازماندگان امام عليه السّلام دچار مصيبتهاى فراوان و سنگينى - دستگيرى ، زندان ، تهديد ، بىاحترامى ، ذلت و خوارى - شدند . « 1 »
در اين تند باد حوادث مصيبتبار ، حضرت مهدى عليه السّلام تنها پنج سال از عمر مباركش را پشت سر گذاشته بود . ولى معتمد عباسى - بر پايه روايات متواتر فراوان - به خوبى مىدانست كه آن حضرت ،
هامش
( 1 ) - الارشاد ، ج 2 ، ص 336 .