است و درود و سلام بر محمّد و خاندانش و تمامى اصحابش » .
و ابنحجر گويد : « حسينبن محمّدبن عبداللَّه طيّبى ، پيشوايى مشهور ، نويسندهى شرح المشكاة و غير آن . . . او بخشنده متواضع با باورهايى نيكو بود . به گسترش دانش روى آورده بود . . . نمونهى بارزى در استخراج دقايق از قرآن و سنّتها بود . » « 1 » و سيوطى گويد : « . . . امام مشهور ، علّامه در معقول و عربى و معانى و بيان » سپس سخن ابنحجر عسقلانى را نقل مىكند . « 2 »
5 - نظر ابنقيّم
و اين سخن و نظر ابنقيم جوزيه است : « از چيزهايى است كه نادانانِ منتسب به سنّت آن را ساختهاند » و به زودى متن گفتهى او از « قارى » خواهد آمد .
شرح حال ابنقيّم
براى شرح حال ابنقيّمبه متن نوشتهى سيوطى بسنده مىكنيم : « محمّدبن ابوبكربن ايّوببن سعيدبن جرير ، شمسابن قيّم جوزيه حنبلى علّامه ، درهفتمصفر سال 691 به دنيا آمد ، عربى رانزد مجدتونسى وابنأبوالفتح بعلىخواند . فقه و واجبات را نزدابن تيميه آموخت ودواصل عربيت رانزداو وصفى هندى خواندو حديث راازتقى سليمان و ابوبكربن عبدالدائم و ابونصربن شيرازى و عيسى مطعمو ديگران شنيد .
او نوشت و مناظره كرد و اجتهاد نمود و از بزرگان ائمّه در تفسير و حديث و فروع و دو اصل عربيت شد . از كتابهايش : زادالمعاد و مفتاح دارالسعادة ، مهذّب سنن ابوداوود ، سفر النجدين بين رفعاليدين فيالصّلاة ، معالم الموقعين عن ربّ العالمين . . . مىباشد . » « 3 »
هامش
( 1 ) . الدّرر الكامنة 2 / 68 .
( 2 ) . بغيةالوعاة / 228 .
( 3 ) . بغيةالوعاة / 25 ، و شرح حالى هم در الدّرر الكامنة 3 / 400 و الوافى بالوفيات 2 / 270 و البدر الطالع 2 / 143 ، دارد .