و در كتاب « المرقاة » در شرح اين حديث آمده است : « شرحكنندهى « المصابيح » گويد : اين گفتهاش كه : « منكر » است ، افزودهاى از بعضى اهل معرفت به حديث مىباشد . . . » « 1 »
تصرّف نووى در سخن ترمذى
سپس نووى از ترمذى نقل مىكند كه گفته است : « از ثقهها جز شريك آن را روايت نكرده است . » و اين با عبارت ترمذى در صحيحش مطابقت ندارد و جملهى او چنين است : « اين حديث را از هيچيك از ثقهها جز شريك نمىشناسيم . » كه بر افراد بافضيلت و تيزبين تفاوت اين دو گفته پوشيده نيست .
به هر حال . . . اين گفته موجب هيچ نكوهشى براى حديث « من خانهى حكمتم و على در آن است » نمىگردد ؛ چه اگر مسلّم شود كه اين حديث تك حديثى از شريك است ، مانع صحت يا حُسن آن نمىباشد و لذا ترمذى خود گويد آنگونه كه محبّ طبرى از او نقل كرده است حديثى حسن است . . . » و علايى گويد :
« شريك ، ابنعبداللَّه نخعى قاضى است كه مسلم به او احتجاج كرده و بخارى براى او تعليقه زده و يحيىبنمعين او را ثقه دانست و عجلى گفته : ثقه و حسن الحديث است . و عيسىبنيونس گفت : در دانش كسى را پارساتر از شريك نديدم ، بنابر اين حديث با وجود تكبودنش حسن است . » و فيروزآبادى گفت : و به اين شريك ، مسلم حجّت آورده و بخارى براى او تعليقه زده و ابنمعين و عجلى او را ثقه دانستهاند . و افزوده است : داراى حديث حسن است و عيسىبنيونس گفت : هرگز
هامش
( 1 ) . المرقاة في شرح المشكاة 5 / 512 - 513 .