« حمدان » شناخته مىشود . از : علىبن جعد ، سويدبن سعيد و محمّد بن عبداللَّه بن نمير ، و دو پسر ابوشيبة ، ابوبكر و عثمان و احمدبنحنبل و يحيىبن معين ، و يحيىبن اكثم و ديگران روايت كرده است . در سال 293 يا 294 درگذشت .
شنيدم كه امام ابوبكر اسماعيلى مىگفت : او حديث را مىشناخت ، بسيار راستگو و عاقل بود . » « 1 »
12 - روايت صالحبن محمّد جزرة
از كسانى است كه حديث شريف را از ابوصلت هروى روايت كرده است .
حافظِ سمرقندى در كتابش « بحرالأسانيد » آن را روايت نموده است . از ابوطالب حمزةبن محمّد حافظ ، از محمّدبن احمد حفّاظ ، از ابوصالح كرابيسى ، از صالحبنمحمّد ، از ابوصلت هروى ، از ابومعاويه ، از اعمش ، از مجاهد ، از ابنعبّاس ، از رسولخدا صلى الله عليه و آله و سلم كه فرمود :
« من شهر دانشم و على در آن است ، هر كس درش را خواهد ، بايد نزد على آيد . » « 2 »
شرح حالش
او صالحبن محمّد متوفّاى سال 294 مىباشد .
ذهبى گويد :
« صالحبن محمّد . . . امام ، حافظ بزرگ ، حجّت ، محدّث مشرق ابوعلى اسدى بغدادى ، ملقّب به « جزرة » است . مسلمبن حجاج ، نويسندهى صحيح ، از او حديث نقل كرده است و مسلم قدرى از او بزرگتر است . . . »
دارقطنى گويد : او ثقه ، حافظ و غازى بود .
حافظ ، ابوسعيد ادريسى گويد : در دوران او در عراق و خراسان مانندش را در حفظ نمىشناسم .
خطيب گويد : اوبسيار راستگو ، ثَبِت و داراى مزاح بود . . . « 3 » همچنين شرح حال او آمده است در : تاريخ بغداد 9 / 322 ؛ تذكرة الحفّاظ 2 / 641 ؛ النجوم الزاهرة
هامش
( 1 ) . تاريخ جرجان / 37 .
( 2 ) . فتحالملك العلى / 22 را نگاه كنيد .
( 3 ) . سير اعلامالنبلاء 14 / 23 بهاختصار .