و استفادهء فراوانش از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و بدليل رجوع اصحاب رسول صلّى اللّه عليه و آله به وى پس از اعمال غلط خود و به دليل اينكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : على از همهء شما بهتر قضاوت مىكند
وجود ، و مشاهده علم على ( ع )
حكما حدس قوى را قوه قدسيه ميگويند ، يعنى چنان ذهن مستعد ، دانستن باشد كه باندك توجه از جانب خداوند ، هر مطلبى كه ميخواهد بر قلب او افاضه شود ، و مرتبه كامل آن در انبيآء و اوليآء است و اين قوه در على ( ع ) بود و ملازمت با رسول ( ص ) و بسيارى استفاده از آن حضرت او را بهمهچيز عالم كرد چنان كه درباره او فرمود ( انا مدينة العلم و على بابها ) .
و علم آن نيست كه كسى الفاظى بشنود و آن را از بر كند ، بلكه بملازمت استاد ، خود معنى ناشنيده را دريابد ، و اگر آنچه على ( ع ) از پيغمبر ( ص ) مىشنيد : ديگرى ميشنيد عالم نميشد . چنان كه اگر جبرئيل قرآن را بر « رجل من القريتين عظيم » ميخواند آنها پيغمبر نميشدند . دليل أعلميت امام على ( ع ) وجود و مشاهده علم اوست در نزد مردم .
رسوا گشت
« بر فروغ خور نجويد كس دليل »
هركه گويد ديگرى از امام على ( ع ) عالمتر بود : يك خطبه مانند ، خطب توحيدى او بما نشان دهد يا يك مكتوب نظير كتاب آن حضرت به مالك اشتر بياورد .
رجوع صحابه بوى دليل فضل أمير المؤمنين نيست كه دليل احتياج ايشانست چراكه چند عرب بدوى ازو چيزى بپرسند حضرتش بداند و ايشان ندانند براى ديگران