العرب ، أمّا بعد ، فإنّي أخبّركم عن أمر عثمان حتّى يكون سمعه كعيانه . ( 1 ) إنّ النّاس طعنوا عليه ، فكنت رجلا من المهاجرين أكثر استعتابه ، و أقلّ عتابه ، و كان طلحة و الزّبير أهون سيرهما فيه الوجيف ، و أرفق حدائهما العنيف . ( 2 ) و كان من عائشة فيه فلتة غضب ، فأتيح له قوم فقتلوه ، و بايعني النّاس غير مستكرهين و لا مجبرين ، بل طائعين [ مخيّرين ] . ( 3 ) يعنى اشراف عرب [ اند ] ، پس از حمد خدا بدرستى كه خبر مى دهم شما را از كار عثمان ، تا كه باشد شنيدن آن همچو عيان او . ( 1 ) بدرستى كه مردمان عيب كردند بر او ، پس بودم من مردى از مهاجران كه بسيار گردانيدم آشتى خواستن او را ، و كم مى كردم سرزنش او را ، و [ حال اين كه ] بود طلحه و زبير [ كه ] آسان ترين رفتن ايشان در [ قتل ] او به شتاب بود ، و نرم ترين راندن ايشان سخت بود . ( 2 ) و بود از [ جانب ] عايشه در خون عثمان ناگاه خشمى ، پس تقدير [ و تعيين ] كردند براى او گروهى پس كشتند او را ، و بيعت كردند به من مردمان [ در حالى كه ] نه كراهت داشتگان [ بودند ] و نه جبر كردگان ، بلكه به خوشى و اختيار بود ( 3 ) و بدانيد
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 174
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٧٤