الحبّ إلى غير الحقّ ، و مبغضّ مفرّط يذهب به البغض إلى غير الحقّ ( 5 ) و خير النّاس فيّ حالا النّمط الأوسط فالزموه ، و الزموا السّواد الأعظم فإنّ يد اللّه مع الجماعة ، و إيّاكم و الفرقة فإنّ الشّاذّ من النّاس للشّيطان ، كما أنّ الشّاذّ من الغنم للذّئب . ( 6 ) ألا من دعا إلى هذا الشّعار فاقتلوه ، و لو كان تحت عمامتي هذه ، فإنّما حكّم الحكمان ليحييا ما أحيا القرآن ، و يميتا ما أمات القرآن ، و إحياؤه الاجتماع عليه ، و إماتته الافتراق عنه . فإن جرّنا القرآن إليهم زود [ باشد كه ] هلاك شوند در من دو صنف : [ يكى ] دوستى از حد تجاوز كنند [ ه ] كه ببرد او را دوستى [ مفرط ] به غير حقّ ، و [ ديگر ] دشمنى كنندهء مقصّر كه ببرد او [ را ] دشمنى وا غير حقّ . ( 5 ) و بهترين مردمان در [ حقّ ] من [ از جهت ] حال ، جماعت نوع و فنّ ميانه در محبّت و مودّت [ است ] ، پس لازم داريد اين نوع را ، و لازم داريد سواد بزرگتر ، پس بدرستى كه رحمت و نعمت خدا بر جماعت است ، و بپرهيزيد از فرقت و جدائى ، پس بدرستى كه تنها شدهء از جماعت و مردمان مر شيطان راست ، چنان كه بدرستى كه رميد [ ه ] و جدا شده از گوسفند مر گرگ را . ( 6 ) بدان هر كه بخواند وا اين شعار و لباس و علامت [ خوارج كه آن فرقت و جدائى است ] بكشيد او را و اگر باشد زير عمامهء من ، اين عمامه ، بدرستى كه حاكم ساختهاند آن دو حاكم [ را ] تا زنده كنند آنچه زنده كرد قرآن ، و بميرانند ايشان آنچه بميرانيد قرآن ، و زنده گردانيدن ا [ و ] فراهم آمدن بر او [ است ] ، و ميرانيدن [ او ] جدايى كردن از او ، پس اگر بكشيد ما را قرآن و حكم كرد وا ايشان پس روى كنيم ايشان را ، و اگر حكم
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 292
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٩٢