4 / 159 - 152
152 . و آنانى كه گرويدند به خداى و فرستادگان او و جدا نكردند ميان يكى ازيشان ، اينان زود دهيم ايشان را مزدهاى ايشان را و هست خداى آمرزگار بخشايشگر .
153 . مىخواهد از تو خداوندان نامه كه فرود آرى بر ايشان نامهء از آسمان ، پس بدرستى كه خواستند از موسى بزرگتر از آنت ، پس گفتند : نماى ما را خداى را آشكار ، پس گرفت ايشان را آتش به ستم ايشان ، باز پس فرا گرفتند گوساله را از پس آنچه آمد ايشان را روشنان پس درگذرانيديم از آنت و داديم موسى را حجّتى روشن .
154 . و برداشتيم زبر ايشان كوه را به پيمان استوار ايشان و گفتيم ايشان را : در آييد در را سر فرود آرندگان ، و گفتيم :
مر ايشان را از اندازه مگذريد در شنبه و گرفتيم ازيشان پيمانى درشت و زفت .
155 . پس به شكستن ايشان پيمان خويش را و ناگرويدن ايشان به نشانهاى خداى و كشتن ايشان پيغمبران را به ناسزا و گفتن ايشان دلهاى ما در پوشش است ، نه كه مهر نهاد خداى بر آن به ناگرويدن ايشان [ 124 ] پس نمىگروند مگر اندكى .
156 . و به ناگرويدن ايشان و گفتار ايشان بر دختر عمران دروغى بزرگ .
157 . و گفتار ايشان : بدرستى كه ما كشتيم نيكرو عيسى پسر مريم فرستادهء خداى ، و نكشتند او را و نه بردار كردند او را و لكن مانند كرده شد براى ايشان و بدرستى كه آنانى كه ناهموارى كردند درو هراينه در گمانى ازو . نيست مر ايشان را به او از دانشى مگر پىروى كردن گمان و نكشتند او را بىگمان .
158 . نه كه برداشت او را خداى به خود . و هست خداى بىهمتا ارجمند درستكار .
159 . و نيست از خداوندان نامه مگر هراينه گروند به او پيش از مرگش و روز رستخيز باشد بر ايشان گواه .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٨٥