تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 696

مساهمون:

ص٦٩٦
هُدَى
( آل عمران 73 ) كيش
الْهَدْيَ
( مائده 97 ) گوسفند فرستاده سوى مكه
هُدىً *
( بقره 97 ؛ جاثيه 11 ) رهنماى
هُدىً *
( آل عمران 96 ؛ اعراف 154 ) راه نمايشى
هُدىً *
( انعام 154 ؛ كهف 13 ) رهنمودنى
هُدىً *
( انعام 157 ؛ قصص 50 ؛ لقمان 3 ) رهنمايشى
هُدىً
( لقمان 20 ) راهنمايش
لا هُدىً
( حج 8 ) بىحجتى
لَهُدىً
( نمل 77 ) ( هراينه ) راه نمودن
بِالْهَزْلِ
( طارق 14 ) بيهوده
فَهَزَمُوهُمْ
( بقره 251 ) ( پس ) شكستند ايشان را
هُزُواً *
( مائده 58 ؛ لقمان 6 ؛ جاثيه 9 ) فسوس
كَهَشِيمِ
( قمر 31 ) ( همچو ) كوفته و ريزيده
هَشِيماً
( كهف 45 ) ريزه كوفته
هَضِيمٌ
( شعراء 148 ) باريك و نازك ، نرم و پخته
هَلَكَ
( حاقه 29 ) بشد
هَلُوعاً
( معارج 19 ) زود زارى كننده
هَمَّ
( مائده 11 ) آهنگ كرد
هَمَّازٍ
( قلم 11 ) بدگوى
لَهَمَّتْ
( نساء 113 ) ( هراينه ) آهنگ كردى
هَمَّتْ
( يوسف 24 ) آهنگ كرد
هُمَزَةٍ
( همزه 1 ) بدگويى به پس
هَمْساً
( طه 108 ) آوازى نرم و اندك
هَمُّوا
( توبه 13 ) آهنگ كردند
هُنالِكَ
( آل عمران 38 ) آنجات
هَنِيئاً *
( نساء 4 ؛ حاقه 24 ) گوارنده
هَنِيئاً
( طور 19 ) گوارنده ، نوشتان باد
هَواءٌ
( ابراهيم 43 ) تهى
هُونٍ
( نحل 59 ) خوارى
هَوْناً
( فرقان 63 ) به آرام و فروتنى
الْهَوى
( ص 26 ) آرزوى تن
الْهَوى
( نجم 3 ) وايهء دل
الْهَوى
( نازعات 40 ) كام
هَيِّئْ
( كهف 10 ) بساز
كَهَيْئَةِ
( آل عمران 49 ) ( همچو ) پيكر
الْهِيمِ
( واقعه 55 ) اشتران هوشا زده
واجِفَةٌ
( نازعات 8 ) لرزنده
بِالْوادِ
( نازعات 16 ) ( به ) رود
وادِياً
( توبه 121 ) رودكده
وارِدُها
( مريم 71 ) آيندهء او
وارِدَهُمْ
( يوسف 19 ) پيش رو خويش ، به آب آينده
وارِدُونَ
( انبياء 98 ) آيندگان
واسِعٌ
( مائده 54 ) فراخ
واسِعَةٍ
( انعام 147 ) فراخ
واعَدْنا
( اعراف 142 ) نويد داديم
واقٍ
( رعد 34 ) نگه‌دار
واقٍ
( رعد 37 ) نگه‌بان
الْواقِعَةُ
( واقعه 1 ) افتادن
والِدٍ
( بلد 3 ) زايندهء
واهِيَةٌ
( حاقه 16 ) سست و از هم شده و گردى ببوده
وَبالَ
( مائده 95 ) عقوبت
الْوَتْرِ
( فجر 3 ) طاق
وُجْدِكُمْ
( طلاق 6 ) توانايى و دست‌رس خويش
لَوَجَدُوا
( نساء 64 ) ( هراينه ) يافتندى
وَجِلَةٌ
( مؤمنون 60 ) ترسكار
وَجِلُونَ
( حجر 52 ) هراسان
وَجَّهْتُ وَجْهِيَ
( انعام 79 ) يك رويه كردم روى خويش را
وِجْهَةٌ
( بقره 148 ) رويگاه
وَجْهَهُ
( انعام 52 ) خشنودئ او
وَجِيهاً
( آل عمران 45 ) روى شناسى
وَجِيهاً
( احزاب 69 ) روى شناس ، شكوهمند و گرامى
الْوُحُوشُ
( كوّرت 5 ) چارپايان دشتى
وَدًّا
( نوح 23 ) ود ( م : دو )
ما وَدَّعَكَ
( ضحى 3 ) نگذاشت ترا
وَدُودٌ
( هود 90 ) دوستدار
الْوَدُودُ
( بروج 14 ) دوست‌دار
وَرَثَةِ
( شعراء 85 ) ميراث‌داران
وَرَدَ
( قصص 23 ) آمد
الْوِرْدُ
( هود 98 ) درآمدن جاى
وِرْداً
( مريم 86 ) آيندگان به آب از تشنگى
وَرْدَةً
( رحمن 37 ) گلگون ، سرخ
وِزْراً
( طه 100 ) بارى و بزه‌اى
الْوَزْنُ
( اعراف 8 ) سنجيدن
وَزَنُوهُمْ
( مطففين 3 ) سنجند ايشان را
وَزِيراً
( طه 29 ) دستور و هم‌پشت
وَزِيراً
( فرقان 35 ) دستور ، يارى
وَسَطاً
( بقره 143 ) ميانه
فَوَسَطْنَ
( عاديات 5 ) ( پس ) در ميان شدند
الْوُسْطى
( بقره 238 ) ميانگى
وَسِعَ *
( بقره 255 ؛ اعراف 89 ) گنجانيد
وَسِعَ
( انعام 80 ) فرا رسيد
وَسِعَ
( طه 98 ) فرا رسيد و گنجانيد