كَفَرْتُمْ
( اسراء 69 ) ناسپاسى كرديد
كِفْلَيْنِ
( حديد 28 ) ( دو ) بخش
كَفُوراً
( دهر 3 ) ،
كَفُورٍ *
( حج 38 ؛ لقمان 32 ) ناسپاس
كَفُورٌ
( شورى 48 ) نعمت فراموش كند
كُفُوراً
( فرقان 50 ) ناسپاس
كَفى
( نساء 6 ) بسنده
كَفِيلًا
( نحل 91 ) پذرفتارى
كَفَيْناكَ
( حجر 95 ) بازداشتيم از تو
كَفَّيْهِ
( رعد 14 ) ( دو ) پنجهء خويش
كَلٌّ
( نحل 76 ) مانده
كَلَّا
( نبأ 5 ) حقّا
الْكَلالَةِ
( نساء 176 ) مردن بىپدر و مادر و فرزند
كُلِّمَ
( رعد 31 ) سخن كرده شدى
كَلِمَةً
( كهف 5 ) سخنا
الْكُنَّسِ
( كوّرت 16 ) پنهان شوندگان
لَكَنُودٌ
( عاديات 6 ) ( هراينه ) ناسپاس
كَهْلًا
( مائده 110 ) دومويگى
كَواعِبَ
( نبأ 33 ) دختران نارپستانان
الْكَوْثَرَ
( كوثر 1 ) نيكى بسيار
كَيْدَ
( نساء 76 ) سگالش بد
كَيْداً
( يوسف 5 ) سگاليدن
كَيْداً
( طارق 16 ) بد سگاليدن
كَيْدَكُمْ
( طه 64 ) سازش و سگالش خويش
كَيْدِكُنَّ
( يوسف 28 ) سازش بد شما
كَيْدُهُمْ
( آل عمران 120 ) ،
كَيْدَهُمْ
( فيل 2 ) سگالش بدايشان
كَيْدَهُنَّ
( يوسف 34 ) سگالش بد ايشان
كِيدُونِ
( اعراف 195 ) بد سگاليد مرا ( م : ترا )
فَكِيدُونِي
( هود 55 ) ( پس ) بسگاليد مرا
كَيْدِي
( اعراف 183 ) سازش من
كَيْدِي
( قلم 45 ) سگالش من
الْكَيْلَ
( يوسف 59 ) پيمانه
لائِمٍ
( مائده 54 ) سرزننده
لابِثِينَ
( نبأ 23 ) درنگ كنندگان
لازِبٍ
( صافات 11 ) دوسنده ، چفسنده
لاعِبِينَ *
( انبياء 16 ؛ دخان 38 ) بازىكنان
لاغِيَةً
( غاشيه 11 ) بيهودهء
لاقِيهِ
( قصص 61 ) رسندهء آن
لامَسْتُمُ
( مائده 6 ) بساييد
لاهِيَةً
( انبياء 3 ) بىآگاهى شد
لِباسُ
( اعراف 26 ) پوشش
فَلَبِثَ
( يوسف 42 ) ( پس ) درنگ كرد
لِبَداً
( جن 19 ) بر هم افتاده
لُجَّةً
( نمل 44 ) آبى ژرف بسيار
لَلَجُّوا
( مؤمنون 75 ) ( هراينه ) ستيزه كردندى
لَجُّوا
( ملك 21 ) ستهيدند
لَحْنِ
( محمد 30 ) طويق ، معنى
لَذَّةٍ
( صافات 46 ) مزه دهنده
لَذَّةٍ
( محمد 15 ) مزهدار
لِزاماً
( فرقان 77 ) چفسان
بِلِسانِ
( ابراهيم 4 ) ( به ) زفان
لِسانَ
( مريم 50 ) ثناى
بِلِسانِكَ
( دخان 58 ) ( به ) زفانت
لِسانِي
( شعراء 13 ) زفان من
اللَّطِيفُ
( انعام 103 ) باريك بين
لَطِيفٌ
( حج 63 ) باريك كار
لَطِيفٌ
( لقمان 16 ) باريكدان باريكبين
لَطِيفاً
( احزاب 34 ) باريكدان و نيكوكار
لَعَنَ
( احزاب 64 ) دور كرد از رحمت
لُعِنَ
( مائده 78 ) دور كرده شدند
لَعَنَّاهُمْ
( مائده 13 ) دور كرديم ايشان را
لَعْنَةً
( هود 60 ) نفرين
اللَّعْنَةُ
( رعد 25 ) دورى
لَعَنَهُ
( نساء 93 ) نفرين كرد و دور كرد او را
لَعَنَهُ
( نساء 118 ؛ مائده 60 ) دور كرد او را
لَعَنَهُمُ *
( نساء 46 ؛ محمد 23 ) نفرين كرد ايشان را
بِاللَّغْوِ *
( بقره 225 ؛ مائده 89 ) ( به ) بيهوده
اللَّغْوِ *
( مؤمنون 3 ؛ قصص 55 ) ،
لَغْوٌ
( طور 23 ) ،
لَغْواً
( نبأ 35 ) بيهوده
بِاللَّغْوِ
( فرقان 72 ) ( بر ) بيهوده
لُغُوبٌ *
( ملائكه 35 ؛ ق 38 ) ماندگى
لَفِيفاً
( اسراء 104 ) بهم در آميخته
بِلِقاءِ
( روم 8 ) ( به ) ديدار
لِقاءَ
( زمر 71 ) رسيدن و ديدن
لِقاءَنا
( يونس 7 ) رسيدن به ما
لِقاءَنَا
( يونس 15 ) رسيدن خويش به ما
لِقاءَنا
( فرقان 21 ) ديدار ما و رسيدن با ما
لِقائِهِ
( عنكبوت 23 ) ( به ) باز رسيدن به او
لَقِيتُمْ
( انفال 45 ) فراز رسيدى
لَقِيتُمُ
( محمد 4 ) فرا رسيد و بينيد
لَمًّا
( فجر 19 ) گرد كردن
لُمْتُنَّنِي
( يوسف 32 ) نكوهش كرديد مرا
لُمَزَةٍ
( همزة 1 ) بدگويى به پيش
فَلَمَسُوهُ
( انعام 7 ) ( پس ) بسودندى آن را
لِنْتَ
( آل عمران 159 ) نرم خو شدى