سَمِعْنا *
( بقره 285 ؛ نساء 46 ؛ جن 13 ) شنويديم
ما سَمِعْنا *
( مؤمنون 24 ؛ قصص 36 ) نشنويديم
سَمْكَها
( نازعات 28 ) آسمانهء آن
سَمِيًّا
( مريم 65 ) هم نامى و هم تايى
سَمِيعُ
( آل عمران 38 ) شنوانده
سَنا
( نور 43 ) روشنى
سُنْبُلِهِ
( يوسف 47 ) خوشهاش
سُنَّتُ *
( انفال 38 ؛ فتح 23 ) نهاد
سُنَّةُ
( كهف 55 ) راه و نهاد
سِنَةٌ
( بقره 255 ) غنودن
سُنْدُسٍ *
( كهف 31 ؛ دخان 53 ) ديباى تنك
سُنَنٌ
( آل عمران 137 ) آيينها و روشها
سُنَنَ
( نساء 26 ) رفتها
سُهُولِها
( اعراف 74 ) نرمهاى آن
فَسَوَّاكَ
( انفطار 7 ) ( پس ) راست كرد ترا
سَوَّاهُ
( سجده 9 ) راست كرد او را
فَسَوَّاها
( شمس 14 ) ( پس ) هموار كرد آن را
سُوءٍ
( طه 22 ) علت بد
سُودٌ
( ملائكه 27 ) سياهان
بِسُورٍ
( حديد 13 ) ( به ) بارهء
سَوْطَ
( فجر 13 ) تازيانه
سَوَّلَ
( محمد 25 ) بياراست
فَسَوَّى
( اعلى 2 ) ( پس ) راست كرد
سُوىً
( طه 58 ) راست و هموار
سَوِيًّا
( مريم 10 ) درست و سلامت
لِلسَّيَّارَةِ
( مائده 96 ) ( مر ) رهگذريان را
السَّيَّارَةِ
( يوسف 10 ) روندگان
سِيءَ
( عنكبوت 33 ) اندوهمند شد
سُيِّرَتْ
( رعد 31 ) رانده شدى
سِيرَتَهَا
( طه 21 ) هيأت او
السَّيْلُ
( رعد 17 ) آب سيل
سَيْلَ
( سبأ 16 ) لاى
سِيماهُمْ
( فتح 29 ) نشان ايشان
شاخِصَةٌ
( انبياء 97 ) برخاسته ، بازمانده
فَشارِبُونَ
( واقعه 55 ) ( پس ) آشامندگان
لِلشَّارِبِينَ
( محمد 15 ) ( مر ) آشامندگان را
شارِكْهُمْ
( اسراء 64 ) انباز شو با ايشان
شاعِرٌ *
( انبياء 5 ؛ طور 30 ) قافيهگوى
لِشاعِرٍ
( صافات 36 ) ( براى ) قافيهگوى
شافِعِينَ
( شعراء 100 ) خواهشگران
شَاقُّوا *
( انفال 13 ؛ محمد 32 ) خلاف كردند
شاكِراً
( نساء 147 ) سپاسپذير
شاكِراً *
( نحل 121 ؛ دهر 3 ) سپاسدار
بِالشَّاكِرِينَ
( انعام 53 ) سپاس داران
شاكِلَتِهِ
( اسراء 84 ) ماننداى خويش
شامِخاتٍ
( مرسلات 27 ) بلندان
شانِئَكَ
( كوثر 3 ) دشمندار تو
شاوِرْهُمْ
( آل عمران 159 ) كنكاج كن با ايشان
شَأْنٍ
( يونس 61 ) كار
شَأْنٌ
( عبس 37 ) كارى
شِئْنا
( اعراف 176 ) خواستيمى
شُبِّهَ
( نساء 157 ) مانند كرده شد
شَتَّى
( طه 53 ) پراكنده
شَجَرَ
( نساء 65 ) درآميخت
الشُّحَّ
( نساء 128 ) تنگدلى
شُحَّ
( تغابن 16 ) بخيلى
شِداداً
( نبأ 12 ) استواران سخت
شِدادٌ
( يوسف 48 ) سختان ، خشكان
شِدادٌ
( تحريم 6 ) سختانى
شَدَدْنا *
( ص 20 ؛ دهر 28 ) استوار كرديم
شَدِيدٍ
( هود 80 ) استوار
شِرْبٌ
( شعراء 155 ) بهرهء از آب
شِرْبٍ
( قمر 28 ) آبش خورى ( - آبشخورى )
فَشَرِّدْ
( انفال 57 ) ( پس ) برهان
بِشَرَرٍ
( مرسلات 32 ) ( به ) خدرهها ( م : به خذرها )
شَرَعَ
( شورى 13 ) پيدا كرد
شُرَّعاً
( اعراف 163 ) آشكارا و به انبوهى
شَرَعُوا
( شورى 21 ) پديد كردند
شُرَكاءُ *
( انعام 94 ؛ قلم 41 ) انبازان
شُرَكاءَكُمُ
( ملائكه 40 ) انبازان خويش
شَرِيعَةٍ
( جاثيه 18 ) هويدايى
شَطَطاً
( جن 4 ) سخن دورى
الشِّعْرَ
( يس 69 ) سخن موزون
الشُّعَراءُ
( شعراء 224 ) قافيهگويان
قَدْ شَغَفَها
( يوسف 30 ) ( هراينه ) به ميان دل رسيد او را
شَغَلَتْنا
( فتح 11 ) ناپروا كرد ما را
شَفا *
( آل عمران 103 ؛ توبه 109 ) كناره
شِفاءٌ
( يونس 57 ) بهوايى ، آسايش
شِفاءٌ
( نحل 69 ) به شدنى
شِفاءٌ
( اسراء 82 ) به شدن
شِفاءٌ
( فصلت 44 ) تندرستى
شَفاعَتُهُمْ *
( يس 23 ؛ نجم 26 ) خواهش ايشان
شَفَتَيْنِ
( بلد 9 ) ( دو ) لب
الشَّفْعِ
( فجر 3 ) جفت
بِالشَّفَقِ
( انشقاق 16 ) ( به ) سرخى اوّل شب