فجر ، مكّى ، 30 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 89 / 24 - 1
1 . سوگند به بامداد .
2 . و شبهاى ده .
3 . و جفت و طاق .
4 . و شب چون رود .
5 . ا در آنت سوگندى مر خداوند خرد را ؟
6 . ا نديدى چگونه كرد پروردگارت به عاد ؟
7 . ارم خداوند ستون .
8 . آن كه آفريده نشد مانند آن در شهرها .
9 . و گروه صالح ، آنانى كه بريدند سنگ را به وادى .
10 . و فرعون خداوند ميخها .
11 . آنانى كه گذشتند از اندازه در شهرها .
12 . پس بسيار كردند در آن تباهى .
13 . پس ريخت بر ايشان پروردگارت تازيانهء عذاب .
14 . بدرستى كه پروردگارت هراينه به سر راه .
15 . پس امّا آدمى ، چون آزمايد او را پروردگار او ، پس گرامى كند او را و نيكوداشت كند او را ، پس گويد : پروردگار من گرامى كرد مرا .
16 . و امّا چون آزمايد او را ، پس تنگ كند برو [ 757 ] روزى او را ، پس گويد : پروردگار من خوار كرد مرا .
17 . حقا ! مه كه گرامى نكنيد بىپدر را .
18 . و برنمىانگيزيد بر خوردنئ درويش .
19 . و مىخوريد مرده مانده را خوردنئ گرد كردنى .
20 . و دوست مىداريد خواسته را دوستى بسيار .
21 . حقّا ! چون كوفته شود زمين كوفته شدنى كوفته شدنى .
22 . و آيد پروردگارت و فرشته رس رس .
23 . و آورده شود آن روز به دوزخ ، آن روز ياد آرد مردم و چگونه او را ياد .
24 . گويد : اى كاشكى من پيش فرستادمى براى زندگانى خود !