تكوير ، مكّى ، 29 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 81 / 29 - 1
1 . چون آفتاب تاريك كرده شود .
2 . و چون ستارگان فرو ريخته شود .
3 . و چ [ ون ] كوهها روان كرده شود .
4 . و چون ده ماهه آبست [ ن ] [ 748 ] گذاشته شود .
5 . و چون چارپايان دشتى گرد كرده شوند .
6 . و چون درياها پر كرده شود .
7 . و چون تنها جفت كرده شود .
8 . و چون دختر زنده به گور كرده پرسيده شود .
9 . به كدام گناه كشته شد ؟
10 . و چون نامهها باز كرده شود .
11 . و چون آسمان باز كرده شود .
12 . و چون دوزخ افروخته شود .
13 . و چون بهشت نزديك آورده شود .
14 . داند تنى آنچه آورد .
15 . پس سوگند « 1 » ياد مىكنم باز پس شوندگان .
16 . روندگان پنهان شوندگان .
17 . و شب چون پشت دهد .
18 . و بامداد چون بدمد .
19 . بدرستى كه او هراينه گفتار فرستاده شدهء گرامى .
20 . خداوند نيرو نزد خداوند تخت بزرگ جاىگير .
21 . فرمان برده شده آنجا استوار .
22 . و نيست يار شما هرگز ديوانه .
23 . و هراينه كه ديد او را به كناره پيدا .
24 . و نيست او بر ناپيدا هرگز گمان برده .
25 . و نيست آن هرگز گفتار ديوى رانده .
26 . پس كجا مىرويد ؟
27 . نيست او مگر پندى مر جهانيان را .
28 . مر آن را كه خواهد از شما كه راست باشد .
29 . و نمىخواهيد مگر كه خواهد خداى پروردگار جهانيان .
انفطار ، مكّى ، 19 آيه
هامش
( 1 ) . م : « سود »