57 / 27 - 21
21 . پيشى گيريد به سوى آمرزش از پروردگار شما و بهشتى كه پهناى آن همچو پهناى هفت آسمان است و هفت زمين ، آماده و ساخته كرده شد مر آنانى را كه گرويدند به خداى و پيغامبران او . آنت آمرزش و بهشت افزونئ نيكويى خداى ، همى دهد آن را آن را كه خواهد او و خداى خداوند افزونى نيكويى است بزرگ با مؤمنان .
22 . نرسيد از هيچ رسندهء مكروه در زمين چون تنگى و قحط و نه در تنهاى شما چون بيمارى و مرگ مگر كه در [ 689 ] نوشتهء در لوح است از پيش آن كه آفرينيم آن را تنها و مصيبتها را ، بدرستى كه آنت بر خداى آسان است .
23 . تا اندوه نخوريد بر آنچه در گذشت از شما و ضايع شد از دنيايى شما چيزى و شادى مكنيد به آنچه داد شما را خداى و خداى دوست نمىدارد هر كيشى كنندهء گردنكشى نازندهء به دنيا .
24 . آنانى كه بخيلى مىكنند و مىفرمايند مردمان را به بخيلى ، و هر كه برگردد پس بدرستى كه خداى او بىنياز است ستوده و سزاى ستايش .
25 . هراينه هراينه فرستاديم ملائكه را به سوى پيغامبران خود را به روشنان از حجّتها و معجزهها و فرو آورديم با ايشان نامه را وحى را و ترازو را تا بايستد مردمان به داد و فرو آورديم آهن را ، دروست نيرويى سخت اى آلة حرب و سودمنديها مر مردمان را و تا بداند خداى آن را كه يارى كند دين او را و پيغامبران او را به ناپيدا در دنيا ، بدرستى كه خداى نيرومند است كينه كش از دشمنان .
26 . و هراينه هراينه فرستاديم نوح را و ابراهيم را و گردانيديم و نهاديم در ميان فرزندان ايشان پيغمبرى را و نامه را ، پس از ايشان است راهيافتهء و بسيارى از ايشان بيرون آيندگانند از فرمان .
27 . باز پس از پى فرا داشتيم بر پيهاى ايشان به پيغامبران خويش و از پى فرا داشتيم به عيسى پسر مريم و داديم او را كتاب انجيل را و كرديم در دلهاى آنانى كه پىروى كردند او را ، مهربانئ و بخشايشى و ترسكاراى كه نو درآورند آن را از خويشتن ننوشتيم آن را و فريضه نكرده بوديم « 1 » بر ايشان [ 690 ] مگر براى جستن خشنودئ خداى ، پس نگه نداشتند آن را سزاى نگاه داشتن آن ، پس داديم آنانى را كه گرويدند از ايشان مزد ايشان را و بسيارى از ايشان بيرون آيندگانند از فرمان .
هامش
( 1 ) . م : « فريفته بكرده بوديم »