43 / 62 - 47
47 . پس چون آمد آورد ايشان را موسى به نشانهاى ما را ناگاه در حال ايشان از آن مىخندند و خندستانى مىكردند .
48 . و نمىنماييم ايشان را هيچ آيتى مگر آن بزرگتر است [ 627 ] از آن خواهر آيتى ديگر كه پيش آن بود ، و گرفتيم ايشان را به عذاب اين جهان تا مگر ايشان بازگردند به حق به دل .
49 . و گفتند قوم فرعون چون فرو ماندند : اى جادوگر ! بخوان ما را براى [ ما ] پروردگارت را به آنچه عهد كرد نزد تو از رسالت و قربت بدرستى كه ما هراينه راهيافتگانيم اگر اين عذاب از ما باز برد .
50 . پس چون بازبرديم از ايشان عذاب را ناگاه در حال ايشان عهد مىشكنند .
51 . و آواز داد فرعون در گروه خود ، گفت : اى گروه من ! ا نيست مرا پادشاهى مصر چهل فرسنگ در چهل فرسنگ و اين جويها مىرود از زير تخت من ، ا پس هيچ نمىبينيد عظمت و پادشاهى من ؟
52 . يا بل كه من بهترم از اين كه او خوارست و ضعيف و نتواند نزديك نيست كه سخن هويدا كند .
53 . پس چرا نه افكنده شد برو دستورنجنها از زر يا چه چرا نيامد با او فرشتگان هم بران و يار شوندگان .
54 . پس سبكسار يافت و سفيه و نادان گرفت فرعون گروه خويش را بر تكذيب موسى ، پس فرمان بردند او را بدرستى كه ايشان بودند گروهى نافرمانان .
55 . پس چون به خشم آوردند ما را كينه كشيديم از ايشان پس به آب درياى نيل فرو برديم ايشان را همگان .
56 . پس كرديم ايشان را گذشتگان در عذاب و داستانى و عبرتى مر پسينگان را .
57 . و چون صفت كرده شد و مثل زده شد با آدم در آفرينش پسر مريم عيسى به بندگى از جهت داستان ، ناگاه گروه تو از آن روى مىگردانند و بانگ مىكنند .
58 . و نيز گفتند ا خدايان ما بهتر است يا او عيسى ؟ نزدند آن مثل را براى تو مگر براى پيكارى و غلبهء در صورت ؟ نه كه ايشان گروهىاند پيكار كنندگان . [ 628 ]
59 . نيست آن عيسى مگر بندهء است كه نيكوداشت كرديم برو و كرديم گردانيديم او را داستانى و عبرتى و رسولى و حجّتى مر پسران يعقوب را .
60 . و اگر خواستيمى هراينه كرديمى گردانيديمى از بدل شما فرشتگانى در زمين كه از پى در مىآيند .
61 . و بدرستى كه آن عيسى يا قرآن هراينه دانشى علامت است كه از آسمان به زمين آيد مر روز رستخيز را پس نه به گمان شويد به آن و پىروى كنيد مرا كه اين راهى است راست .
62 . و مگر داندا شما را ديو از راه راست بدرستى كه او مر شما را دشمنى است پيدا و هويدا .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 422
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٤٢٢