تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 29

مساهمون:

ص٢٩
2 / 227 - 220 220 . در اين سراى و آن سراى و مىپرسند ترا از بىپدران بگوى بسامان آوردنى مر ايشان را بهتر و اگر آميزش كنيد با ايشان پس برادران شما و خداى داند تباه‌كار را از نيكوكار و اگر خواستى خداى هراينه در رنج انداختى شما را بدرستى كه خداى بىهمتا درست‌كار و راست‌داور . 221 . و به زنى مكنيد انبازگويان را تا گروند و هراينه پرستارى گرونده بهتر از انباز آرنده و اگر چه به شگفت آرد شما را و به زنى مدهيد انباز گويندگان را تا گروند و هراينه بندهء گروندهء به از انباز گوينده و اگر چه به شگفت آرد شما را اينان خوانند به آتش و خداى خواند به بهشت و آمرزش به فرمان او و پيدا كند نشانهاى خويش را براى مردمان [ 42 ] تا مگر ايشان پند گيرند . 222 . و مىپرسند ترا از ناپاكى بگوى آن آزارى پس جدا شويد از زنان در ناپاكى و نه نزديك شويد ايشان را تا پاك شوند به غسل پس چون پاك شوند پس آييد ايشان را از آنجا فرمود شما را خداى بدرستى كه خداى دوست دارد بازگردندگان را و دوست دارد پاك شوندگان را . 223 . زنان شما كشت شما را پس آييد كشت خويش را چگونه خواهيد و پيش داريد براى تنهاى خويش و پرهيزيد از خداى و دانيد كه شما رسندگان او و مژده ده گروندگان را . 224 . و مگر دانيد خداى را بهانهء مر سوگندان خويش را كه نيكوكار شويد و پرهيزكارى كنيد و بسامان كنيد ميان مردمان و خداى شنواست دانا . 225 . نگيرد شما را خداى به بيهوده در سوگندان شما و لكن گيرد شما را به آنچه ورزيد دلهاى شما و خداى آمرزگار بردبار . 226 . مر آنانى را كه سوگند خورند از زنان خويش چشم داشتن چهار ماه پس اگر بازگردند پس بدرستى كه خداى آمرزگار است بخشاينده . 227 . و اگر دل نهند رهايى پس بدرستى كه خداى شنوا دانا .