2 / 192 - 187
187 . گشاده كرده شد مر شما را شب روزه ، نزديكى كردن به زنان خويش ايشان پوششى شما را و شما پوششى مر ايشان را ، دانست خداى كه شما بوديد مىكاهيد تنهاى خويش را پس بازگشت بر شما و گذرانيد از شما پس اكنون ببساييد « 1 » ايشان را و جوييد آنچه را كه نوشت خداى براى شما و خوريد و آشاميد تا پيدا شود شما را رشتهء سپيد از رشتهء سياه از بامداد باز پس پر كنيد روزه را تا شب و مبساييد ايشان را و شما پيوستگى كنندگانيد در مزگتها آنت اندازههاى خداى پس نزديك مشويد آن را همچنانت روشن كند خداى نشانهاى خود را تا مگر ايشان پرهيزند .
188 . و مخوريد خواستههاى خويش را ميان خويش به ناشايست و فرو مياريد به آن به داوران تا خوريد برخى از خواستههاى مردمان به گناه و شما مىدانيد .
189 . مىپرسند ترا از ماهها . بگوى آن هنگامهاست مردمان را و حج و نيست [ 35 ] نيكى به كه آييد خانهها را از پشتهاى آن و لكن نيكى آنى كه پرهيزيد و آييد خانههاى از درهاى آن و پرهيزيد از خداى تا مگر شما رهيد .
190 . و كشش كنيد در راه خداى آنانى را كه كشش مىكنند با شما و از اندازه در مگذريد بدرستى كه خداى دوست ندارد از اندازه گذرندگان را .
191 . و كشيد ايشان را جايى كه يافتيد ايشان را و بيرون كنيد ايشان را از آنجا كه بيرون كردند شما را و آزمايش سختر از كشتن و كشش مكنيد با ايشان نزد مزگت شكوهمند تا كشش كنند با شما درو . پس اگر كشش كنند با شما پس بكشيد ايشان را همچنانت پاداشت ناگروندگان .
192 . پس اگر باز ايستند پس بدرستى كه خداى آمرزگار است بخشايشگر .
هامش
( 1 ) . م : « ببسايد »