16 / 85 - 77
77 . و مر خداى راست ناپيدايى آسمانها و زمين ، و نيست كار رستخيز مگر همچو نگريستن چشم يا آن نزديكتر ، بدرستى كه خداى بر هر چيزى تواناست .
78 . و خداى بيرون آورد شما را از شكمهاى مادران شما نمىدانستيد چيزى را و گرداند براى شما شنوايى و بيناييها را و دلها را تا مگر شما سپاس داريد .
79 . ا نديدند نگاه نكردند به مرغان فرمان بران رام كردگان در [ 345 ] گشادگئ آسمان ؟ نگاه نمىدارد ايشان را مگر خداى ، بدرستى كه در آنت است هراينه نشانها مر گروهى را كه « 1 » مىگروند .
80 . و خداى گردانيد براى شما از خانههاى شما آرامگاهى و كرد براى شما از پوستهاى چهارپايان خانههايى به سبكى برداريد آن را ، روز كوچ خويش و روز باشيدن خويش و از پشمهاى گوسفندى آن و پشمهاى شترى آن و مويهاى بزئ آن كالاى خانه و برخوردئ تا هنگامى .
81 . و خداى كرد براى شما از آنچه آفريد سايهها و كرد براى شما از كوهها نهفت جايها و كرد براى شما پيراهنها ، نگاه دارد شما را گرما و پيراهنهاى نگاه دارد شما را از رنج دشمنان شما . همچنانت تمام كند نيكوداشت خود را بر شما تا مگر شما گردن نهيد .
82 . پس اگر برگردند پس هراينه بر تو رسانيدن پيدا .
83 . مىشناسند نيكوداشت خداى را ، بازپس ناشناسى مىكنند آن را و بيشتر ايشان ناگروندگانند .
84 . و روز كه برانگيزيم از هر گروهى گواهى ، باز پس دستورى داده نشود مر آنانى را كه نگرويدند و نه ايشان آشتى و خشنودى خواسته شوند .
85 . و چون بيند آنانى كه ستم كردند عذاب را ، پس نه سبك كرده شود از ايشان و نه ايشان [ 346 ] پاييده شوند .
هامش
( 1 ) . در متن « كه » تكرار شده است