تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 98

مساهمون:

ص٩٨
5 / 65 - 59 59 . بگوى اى خداوندان نامه ! هيچ كينه داريد از ما مگر كه گرويديم به خداى و آنچه فرو آورده شد به ما و آنچه فرو آورده شد از پيش و كه بيشتر شما بيرون آيندگانند . 60 . بگوى ، هيچ آگاهانم شما را به بدترى از آنت ؟ پاداشتى نزد خداى . هر كه دور كرد او را خداى و خشم گرفت برو و كرد ازيشان كپّيان و خوكان و پرستيد ديو را ، اينان بدترند [ 142 ] جاى و گمراه‌ترند از ميان راه . 61 . و چون آيند شما را ، گويند : گرويديم و هراينه در آمدند به ناگرويدگى و ايشان هراينه بيرون آمدند به آن ، و خداى داناتر به آنچه بودند كه نهان مىداشتند . 62 . و بينى بسيارى را ازيشان ، مىشتابند در بزه و گذشتن از اندازه و خوردن ايشان حرام را ، هراينه چه بدا آنچه بودند كه همىكردند . 63 . چرا باز ندارد ايشان را خداييان و دانشمندان از گفتار ايشان گناه را و خوردن ايشان حرام را ؟ هراينه چه بدا آنچه بودند كه همىكردند . 64 . و گفت جهودان : يد خداى بسته ، بسته باد دستهاى ايشان و دور كرده شدند به آنچه گفتند ، نه كه دو يد او دو گسترده ، هزينه كند چگونه كه خواهد و هراينه افزايد بسيارى را از ايشان آنچه فرو آورده شد . به تو از پروردگارت ، گذشتنى از اندازه و ناگرويدنى ، و افكنديم ميان ايشان دشمنى آشكار و دشمنى نهان تا روز رستخيز هرگاه كه برافروزند آتشى را براى جنگ ، فرو نشاند آن را خداى ، و مىشتابند در زمين تباه‌كارى و خداى دوست ندارد تباه‌كاران را . 65 . و اگر كه خداوندان نامه گرويدندى و پرهيزيدندى ، هراينه پوشيديمى [ 143 ] از ايشان بديهاى ايشان را و هراينه در آورديمى ايشان را بهشتهاى آسايش .