قلت لأبي الحسن موسى ( ع ) : إني أبول ثم أتمسّح بالأحجار فيجىء منّي من البلل ما يفسد سراويلي . قال : ليس به بأس . « 1 »
به امام موسى كاظم ( ع ) عرض كردم : پس از بول ، با سنگ مسح مىكنم ، بعد از آن رطوبتى خارج مىشود كه لباسم را آلوده مىكند . حضرت فرمود : اشكالى ندارد .
5 . در موثق اسامه آمده است :
قلت لابي عبدالله ( ع ) : عن الثوب تكون فيه الجنابة فيصيبني السماء حتى تبتل عليَّ ، فقال : لا باس . « 2 »
به امام صادق ( ع ) عرض كردم : لباسى آلوده به منى دارم ، و از آسمان ( باران يا برف ) مىبارد و من خيس مىشوم [ حكم آن چيست ؟ ] حضرت فرمود : اشكالى ندارد .
6 . در روايتى حَسن از اسامه مىخوانيم :
قلت لابي عبدالله ( ع ) : يصيبني السماء وعليَّ ثوب فتبله و أنا جنب ، فيصيب بعض ما اصابت جسدى من المني ، أفاصلّي فيه ؟ قال : نعم . « 3 »
به امام صادق ( ع ) عرض كردم : در حال جنابت ، از آسمان بر من ( باران يا برف ) مىبارد و لباسم را خيس مىكند و به قسمتهايى از بدنم كه آلوده به منى است مىرسد ، آيا با آن لباس مىتوانم نماز بخوانم ؟ حضرت فرمود : بله .
روا بودن نماز در لباس خيس كه آلوده به منى است ، دلالت بر عدم سرايت نجاست از متنجس مىكند .
هامش
( 1 ) . استبصار ، ج 1 ، ص 56 . .
( 2 ) . كافي 3 : 53 .
( 3 ) . كافي 3 : 52 .