پيشگفتار مصحّح
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ انسان اين اشرف مخلوقات از هنگامى كه نعمت وجود را از منبع فيض و بركت كه همان پروردگار يكتاست ، دريافت و در مسير تكامل و رشد گام نهاد ، بتدريج با حقايق و واقعيات اين جهان خاكى كه جزئى از ناموس و سرشت طبيعت است ، آشنا مىگردد .
كودك اولين لحظهء وجود خود را به اين دنيا با گريه اعلام مىدارد و آخرين لحظات حيات خود را نيز با گريهء فرزندان و ديگر وابستگان و نزديكان به پايان مىرساند .
اين سنّت پروردگارى است كه مقدّر فرموده نوع بشر در عين تنعّم و برخوردارى از نعمات وجود و حيات ، همواره گرفتار سختيها و كاستيها و مشكلات و مصائب بوده باشد
وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا
»
وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا
البته اين مشكلات خود جزئى از سير طبيعى زندگى بشر مىباشد تا بدين وسيله انسان خاكى در برابر مشكلات طاقت فرسا ، مقاومت و ايستادگى نموده و بدين وسيله به اوج تعالى برسد . اين امتحان و آزمايش جزئى از سنّت پروردگارى است تا صابران بر مصائب و بلايا از ناشكيبان شناخته شده و اجر و پاداش اخروى فزونترى را احراز نمايند .
خداوند در آيات متعددى از قرآن كريم صابران را وعدهء اجر و پاداش بىحساب فرموده است . مىفرمايد :
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ
« 1 » .
وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ
« 2 » .
هامش
( 1 ) البقره / 155 .
( 2 ) آل عمران / 155