نامه على امير المؤمنين عليه السلام در ذكر امامان عليهم السلام .
بخش 156
اى فرزند اى محمد كه اميدوارم خداى تعالى آنچه از راه عقل و نقل به آن نياز دارى به تو بنماياند آن گونه كه در مرتبه شهود تو در آيد و در پرتو نور پاك خود همه چيز را در چشم تو آشكار فرمايد . بدان كه شيخ جليل « محمد بن يعقوب كلينى » در كتاب خود ( الرسائل ) كه مطالب آن قابل اعتماد است از پدرت امير المؤمنين در باره امامان از تبار خود - صلوات الله عليهم - مكتوبى را نقل كرده است . مضمون نامه روايتى است كه محمد بن كلينى با اين الفاظ بيان كرده است :
از « على بن محمد » و « محمد بن الحسن » و ديگران از « سهل بن زياد » و از « عباس بن عمران » از « محمد بن قاسم بن وليد صيرفى » و از « مفضل » از « سنان بن طريف » از « ابو عبد الله عليه السلام » روايت كرده است كه گفت : « امير مؤمنان على ( ع ) » اين خطبه را براى بعضى از بزرگان ياران خود نوشت و سخنانى از رسول بزرگوار ( ص ) در آنست :
* ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، ) * سايه نشينان حشمت و عظمت ( 1 ) ، نزديكان استان الهى ، و آزموده شدگان به بلاها و پيشگيرندگان به طاعات را كه به رجعت و بازگشت ما به اين جهان يقين دارند از ما سلام و درود باد .
هامش
( 1 ) الى المقربين في الاظلَّه ، شايد اشاره به كريمهء ( في ظلال و عيون ) باشد ( م )