فرشتگان خود كرد نه در باره هيچ يك از آفريده گان خود . درياها را براى تو روان ساخت و رودبارها را شكافت و درختان را كاشت و ميوهها را از شاخهها بر آورد و ديارها را آبادان نمود و خورشيد و ماه را چراغ روز و شب قرار داد .
* ( وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ الله لا تُحْصُوها إِنَّ الإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ) * ( سوره ابراهيم آيه 37 ) و اگر نعمت خداى را شماره كنيد بشمار در نتوانيد آورد همانا كه انسان ، ستمگار و ناسپاس است .
بخش 107
سپس اى فرزند - كه خداى جل جلاله با عظمت خود ترا ياد كند و دلت را از هيبت خويش سرشار فرمايد - به ياد آور كه چگونه ترا از پشت « آدم » ( ع ) به زهدان « حوّا » منتقل فرمود همچنين از پدران به مادران تا در اين اوقات ترا به اين جهان آورد و از تباهىها كه بر امتهاى گذشته روى داد بسلامت نگاه داشت ( و در پيش به اين معنى اشارت كردم ) و صورتت را به كمال آراست و همتت را به جمال مقرون ساخت و نهادت را از آلوده گى بپالود و پاكيزه ساخت و از پليديهات بر كنار داشت و آمدنت را به جهان خود ، بهنگامى كه زمانه از خطرها خالى و از كدورتها بر كنار بود در شهرهاى ايمان قرار داد و در دامان كسى چشم ترا به جهان گشود كه معرفت و خدمت حق تعالى را با مهربانى به تو تلقين كرد ، و در محضر كسى كه با درستى و راستى و مدارا در خدمت تو قرار گرفت و ثروتى براى تو آماده كرد كه از مشغله تنگدستى بىنياز باشى و از طلب تحصيل مال
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 136
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص١٣٦