فايدهء چهارم فراغ دل است از تدبير خانه
( 1 ) و مصالح پخت و سرشت و مشغولى رفتن و فرش انداختن و پاكيزه كردن آوندها و ساختن « 110 » اسباب زندگانى ، كه آدمى را اگر چه شهوت مباشرت نباشد هم در خانهء خود تنها زندگانى كردن متعذّر بود ، كه اگر همهء كارهاى خانه تكفل نمايد بيشتر اوقات ضايع شود و به عمل و علم نپردازد . پس زنى پارسا كه خانه را بصلاح دارد از اين روى يار دين باشد ، و اختلال آن اسباب دل را مشغول كند و مشوّش گرداند و زندگانى منغّص كند . و براى اين أبو سليمان دارانى گفت : زنى پارسا از دنيا نيست « 111 » ، كه تو را براى آخرت فارغ دارد . و فارغ داشتن او به تدبير منزل و قضاى شهوت باشد . و محمد كعب قرظى گفت در تفسير قول خداى - عز و جل - قوله تعالى : رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً « 112 » ، كه حسنهء دنيا زن پارساست . و پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلم - فرمود : ليتّخذ أحدكم قلبا شاكرا و لسانا ذاكرا و زوجة مؤمنة تعينه على آخرته ، اى ، بايد كه يكى از شما دل شاكر و زبان ذاكر و زن مؤمنهاى كه يار آخرت باشد حاصل كند . پس ببايد نگريست كه چگونه ميان زن پارسا و ميان ذكر و شكر جمع فرموده است . و در بعضى تفاسير قوله تعالى : فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً « 113 » ، چنين گفتهاند كه وى را زن پارسا روزى كنيم . و عمر خطاب - رضى اللّه عنه - گفتى : ما اعطى احد بعد الايمان باللّه خيرا من امرأة صالحة ، و انّ منهنّ غنما لا يحذى منه و منهنّ غلّا لا يفدى منه ، اى ، هيچ عطايى كسى پس از گرويدن به خداى تعالى به از زن پارسا نيافته است . و بعضى از زنان غنيمتىاند كه هيچ عطايى بدل آن نتوان و بعضى را از آن غلى است كه از آن رهايش نباشد . پيغامبر - عليه السّلام - گفت :