اخير احتمالا سالخوردهتر از ايوب رهاوى بوده ( نك : برگشترسر ، ترجمههاى جالينوس ، متن عربى ، ص 30 ) كه در زمان مأمون مىزيسته ( نك : پيش از اين ، ص 301 ) . ساهر كتاب ارشميدس را دربارهى مثلثات از سريانى به عربى ترجمه كرد ( نك : ابن ابى اصيبعه ، 1 / 224 ؛ زوتر ، ص 52 ) .
منابع : ابن نديم ، 298 ؛ ابن قفطى ، حكماء ، 392 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 1 / 203 ؛ لكلر ، 1 / 303 - 302 ؛ سارتن ، 1 / 600 .
آثار :
[ 921 ] 1 . الكنّاش [ 5708 ]
به گفتهى ابن ابى اصيبعه از دو قسمت تشكيل شده . قسمت اوّل در 20 فصل برحسب اعضاى بدن مرتب شده ؛ قسمت دوم در باب مسائل پزشكى است ، در 6 فصل ، بىآنكه ترتيب مزبور در آن رعايت شده باشد .
نسخه : حلب ، نحّاس ( نك : سباط ، فهرس ، ذيل ، 15 ، ش 2562 ) ؛ تهران ، ملك ( 42 ) 4573 ( 38 گ ، 1086 ه ) ؛ تهران ، مجلس ( 1 ) 6452 ( ح 70 گ ، ق 11 ه ) .
نقلقولهايى از آن ( بدون نام بردن از عنوان كتاب ) در الحاوى ، 1 / 31 - 30 ، 285 ؛ 2 / 214 ، 222 ، 239 ، 255 ؛ 3 / 123 - 121 ، 150 ، 192 ، 201 ، 216 ؛ 6 / 64 ، 84 ، 97 ، 98 ، 128 ، 131 ، 281 ؛ 7 / 76 ، 133 ، 166 ، 214 ، 262 ، 272 ، 316 ؛ 8 / 29 ، 90 ، 193 ؛ 10 / 41 ، 249 ، 332 ؛ 11 / 10 ، 55 ، 227 ؛ 12 / 45 ؛ 14 / 228 ؛ 15 / 71 - 69 ؛ 16 / 68 - 67 ، 109 ، 144 ، 185 ؛ 17 / 7 - 6 ؛ 19 / 273 ؛ 21 / 448 .
[ 922 ] 2 . رسالة في مرض السّرطان [ 5709 ]
نسخه : حلب ، نحّاس ( نك : سباط ، فهرس ، ذيل ، 15 ، ش 2563 ) .
140 / ابن صلت كاتب / 2143
ابو زكرياى حيّون ( يا : حنون ) بن عمرو بن يوحنّا ابن صلت كاتب ، به نظر مىآيد كه همان حنون بن يوحنّا بن صلت نسطورى ( كه در پايان ق 3 ه / 9 م و آغاز ق 4 ه / 10 م مىزيسته ) باشد ، كه به خاطر نامههايى كه از او بهجا مانده ، نامى آشناست . آنچه در نامههاى وى چشمگير است ، سبك ظريف اوست و احتمالا به همان سبب نيز لقب كاتب يافته است .
قس : ابن نديم ، 280 ؛ گراف ، ادبيات عربى مسيحى ، 2 / 151 - 150 ؛ تروپو ، « دربارهى منجمى كه در فهرست از وى ياد شده » « 1 » ، در :
Arabica
، 16 / 1969 م / 90 .
هامش
( 1 ) ." Sur un astrologue mentionne dans le Fihrist ".