يحيى بن زكريا
ابن زائده ، مكنى بابو سعيد ، در سال يكصد و سى و سه در مدائن « 1 » وفات يافته ، و قاضى آنجا بود . از كتابهاى اوست : كتاب السنن - مانند سائر كتابهاى سنن .
وكيع
ابن جراح بن مليح رؤاسى از بنى عامر بن صعصعه ، مكنى بابو سفيان ، كه در محرم سال يكصد و نود و هفت ، هنگام مراجعت از حج ، در فيد « 2 » وفات يافت ، و از كتابهاى اوست :
كتاب السنن - مانند سائر كتابهاى سنن .
ابو نعيم
فضل بن ركيب « 3 » ، بردهء طلحة بن عبيد اللّه تيمى : وفاتش در سال دويست و نوزده ، و اين كتابها از اوست : كتاب المناسك . كتاب المسائل في الفقه .
يحيى بن آدم
كنيهاش ابو زكريا ، بردهء خاندان عقبة بن ابو معيط ، و در سال دويست و سه در فم الصلح « 4 » وفات يافته ، و اين كتابها از اوست : كتاب الفرائض - بزرگست . كتاب الخراج . كتاب الزوال .
ابن ابو عروبه
نامش سعيد ، و نام ابو عروبه مهران ، و كنيهاش ابو نصر است ، وفاتش در سال يكصد و پنجاه و هفت بوده ، و از كتابهاى اوست . كتاب السنن - مانند سائر كتابهاى سنن .
اسماعيل بن عليه
و عليه مادرش بود ، پدرش ابراهيم ، بردهء بنى اسد ، و مكنى بابو بشر است . ولادتش در سال يكصد و شانزده ، و وفاتش ، در ذيقعده سال يكصد و نود و سه در بغداد بود ، و
هامش
( 1 ) مدائن شهريست در 26 كيلومترى جنوب شرقى بغداد كه سابقا به آن تيسفون مىگفتند و محل قشلاقى پادشاهان ايران بود ( ر . ك . قاموس الاعلام تركى ) .
( 2 ) فيد - نام جايى است در راه مكه ( معجم البلدان ) .
( 3 ) ف ( دكين ) .
( 4 ) ر . ك . بصفحهء 55 اين كتاب .