( من چنين مىخوانم و در قرآنم همينگونه است . ابن روندى در . . . وفات يافت ، و اين ) ( است كتابهائى كه در دوران رستگاريش تأليف كرده : كتاب الاسماء و الاحكام . كتاب الابتداء ) ( و الاعادة . كتاب الامامة . كتاب خلق القرآن . كتاب البقاء و الفناء . كتاب الوقف . كتاب ) ( الحجر الاحمر - كه در دوران فسادش تأليف كرده - كتاب الحجر الاسود . همچنين كتاب ) ( لا شىء الا موجود . كتاب الاستطاعة . كتاب فضائح المعتزلة . كتاب الرؤية . كتاب الاحتجاج ) ( لهشام بن الحكم . كتاب الانسان . كتاب الخاص و العام . كتاب الرد على من قال برمى الحركة ) ( ببصره . كتاب الجمل . كتاب اثبات الرسل . كتاب فساد الدار و تحريم المكاسب . كتاب الرد ) ( على من نفى الافعال و الاعراض . كتاب المسائل على الهشامية . كتاب كيفية الاستدلال . كتاب ) ( الاعراض . كتاب الرد على الزنادقة . كتاب حكاية قول معمر و احتجاجه فى المعانى . كتاب ) ( النكت و الجوابات على المنانية . كتاب كيفية الاجماع و ماهيته . كتاب اثبات خبر الواحد . ) ( كتاب الرد على المعتزلة فى الوعيد و المنزلة بين المنزلتين . كتاب الادراك . كتاب حكاية ) ( علل هشام فى الجسم و الرؤية . كتاب الاخبار و الرد على من ابطل التواتر . كتاب ادب الجدل . ) ( كتاب نقض كتاب الزمرد على نفسه . كتاب نقض المرجان . كتاب نقض الدامع - باتمام ) ( نرسانيد . )
( ناشئى كبير )
( ابو العباس عبد اللّه بن محمد بن عبد اللّه بن مالك ناشئى ، معروف بشر شير ، از مردم ) ( انبار « 1 » است كه در بغداد منزل داشت ، و بعد بمصر رفته و همانجا درگذشت . وى متكلم ، ) ( و شاعر و مترسل بود . و در ادب بسيار توانا و قصيدهء در چهار هزار بيت دارد ، كه در يك ) ( روى « 2 » و يك قافيه در كلام است ، و در آن پيروى از طريقه فلاسفه نموده ، و به همين سبب از ) ( نظر متكلمان افتاد . و گويند كه او ثنوى و دوگانهپرست بود ) .
( به خط ابو القاسم حجازى خواندم : ملقب شدنش بناشئى ، براى آن بود ، كه به ) ( مجلسى درآمد و در آن اصحاب مجادله و مباحثه جمع بودند ، و او با آنكه جوان نورسى بود ) ( چنان به خوبى دربارهء مذهب معتزله سخنرانى كرده و مناظرهكنندگان را خاموش ساخت ، ) ( كه پيرمردى از آن ميانه برخواسته و سرش را بوسيده و گفت : خداوند ما را از امثال ) ( اين جوان ناشئى - تازه نشو و نما يافته ، محروم ندارد تا هميشه در ميان ما باشد )
هامش
( 1 ) رجوع شود به ص 8 اين كتاب .
( 2 ) روى - حرف آخرين كلمه قافيت چون از نفس كلمه باشد آن را حرف روى خوانند ( المعجم ص 197 چاپ دانشگاه ) .