تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طب جامع امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 264

مساهمون:

ص٢٦٤
زمين مىجوشيد ، بلنديهاى زمين را در برنمىگرفت ، پس در نتيجه زمين زراعى كمتر مىشد . آيا نمىبينى كه زمين‌هاى آبى از زمينهاى ديمى كمتر است ؟ هنگامى كه باران مىبارد ، دشت و صحرا و دامنه كوهها تبديل به كشتزار مىشوند و محصول غلات زياد مىشود . همچنين رنج و زحمتى از انتقال آب ، گردنگير مردم نمىشود و مردم با يكديگر ، براى سهميه آب به دعوا و مشاجره نمىپردازند و انسانى قدرتمند اين نعمت را در انحصار خود در نمىآورد كه ديگران از آن محروم شوند . »

علت قطره‌قطره باريدن باران

« آن‌گاه كه تدبير الهى چنين رقم خورد كه باران از بالا بر زمين فرو ريزد ، چنان شد كه قطره‌قطره ببارد ، تا در زمين فرو رود و همه جاى آن را سيراب كند . حالا در نظر بگير ، اگر باران به يكباره بر روى زمين مىريخت ، به داخل زمين نفوذ نمىكرد و كشتزارها و مزارع را از بين مىبرد . پس قطره‌قطره مىبارد ، تا زمين را زنده كند و مزارع را برپا دارد . »

منافع ديگرى از باران

« در باريدن باران ، منافع ديگرى نيز هست . باران ، بدن‌ها را نرم و مرطوب مىكند و هوا را پاك مىگرداند و با را نابود مىكند و آفات درختان و مزارع كه « يرقان » نام دارد و همچنين آفات ديگر را از بين مىبرد . پس اگر كسى بگويد : چطور است كه در برخى از اوقات ، شدت و كثرت باران ، زيانهاى زيادى به بار مىآورد ، با اينكه تگرگ ، غلات را از بين مىبرد و بخار حاصل از آن ، بيمارىها و امراض فراوانى ، در هوا پراكنده مىكند ؟ بايد در جواب گفت : چون در اين اوقات ، باران زياد مىبارد و اين به صلاح انسان است ، زيرا هرگاه انسان دچار گناه و اصرار بر آن مىشود ، صلاح اخروى ، اولىتر به زيان احتمالى دنيوى است . »
طب جامع امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 264 | لطيف راشدى / سعيد راشدى / السيد محمد كاظم القزويني