كرده كه پيامبر گفت : « خدا به من فرمان داد چهار تن را دوست بدارم پرسيديم ايشان كيانند ؟ و نام ايشان چيست ؟ ؛ گفت : « على ؛ سلمان ؛ ابو ذر ؛ مقداد ؛ خدا به من گفته : اينان را دوست بدارم ؛ و خبر داده كه او نيز ايشان را دوست دارد ، در روايت ديگر ابو بريده چنين است كه پيامبر گفته :
خداى عز و جل به من فرمان داده چهار تن را دوست بدارم ، پرسيديم چه كسانى هستند ؟ آرزو داريم ، آنان باشيم . گفت : على از ايشان است و خاموش شد سپس گفت از آنان است على و ابو ذر و سلمان فارسى و مقداد پور اسود كندى » .
ترجمهء ( 562 ) نخستين كسانى كه به بهشت در آيند
- امام على بن ابى طالب گفت : به پيامبر از رشكبران بر خود گله كردم . گفت اى على خشنود نيستى نخستين كسى كه به بهشت درآيند من و تو و فرزندان ما در پس ما و پيروان ما از راست و چپ درآيند ؟ .
ترجمهء ( 563 ) چهار چيز است كه در هر كه باشد منافق است
- پيامبر گفته : « چهار منش است كه در هر كه باشد منافق است ، و اگر كسى يكى از آنها در او باشد منافق است مگر آنكه آن صفت را ترك كند : آنكه هر گاه سخن گويد دروغ گويد ، هر گاه وعده دهد خلف كند و هر گاه پيمان كند بشكند و هر گاه نبرد كند نابكارى و هرزگى ورزد » .
ترجمهء ( 564 ) چهار تن پادشاهى روى زمين يافتند
- دو مؤمن و دو كافر - امام صادق گفته :
« چهار تن بر همهء زمين فرمانروايى يافتند ؛ دو گراينده و دو انبازگيرنده ؛ دو مؤمن : سليمان پور داود و ذو القرنين بودند ؛ و دو كافر : نمرود و بخت نصر نام ، نام ذو القرنين عبد الله بن ضحاك - بن سعد بود » .