« چهار منش است كه دل را تباه كند و در آن نفاق پديد آورد ؛ چنان كه آب درخت را بار آورد ، گوش گرفتن سرود ، هرزهدرايى ، رفتن به دربار فرمانروايان ، شكار رفتن » .
ترجمهء ( 505 ) پيامبر چهار تيره را دوست داشتى و چهار ديگر را دشمن
- امام على بن موسى - الرضا ، از پدران خود نقل كرده كه پيامبر چهار تيره را دوست داشتى : انصار مدينه ، و عبد القيس و اسلم و بنى تميم . انصار از اوس و خزرج بودند . و چهار تيرهء ديگر را كه دشمن داشتى : بنى اميه ، و بنى حنيف ( از تازيان يمامه بودهاند ) ، و ثقيف ( كه از تازيان طائفاند ) و بنى هذيلاند . و گفتى : « مادرى كه مرا زاييد از بنى بكر و بنى ثقيف نبوده و در هر تيرهيى پاك زاد هست مگر بنى - امية . ظاهرا اين خبر نيز از افتعالات برخى از روات است . زيرا شأن پيامبر اصلاح امم و نژاد آنان است نه اختلاف در ميان ايشان .
ترجمهء ( 506 ) چهار منش دل را مىميراند
- پيامبر گفته : « چهار منش دل را مىميراند :
گناه روى گناه كردن ، بسيار با زنان همدمى كردن ، مجادله با سبك مغز كه پياپى سخن گويد و درستى را نمىپذيرد ، و معاشرت با مردگان » . پرسيدند مردگان چه كساناند ؟ گفت : توانگران خوشگذران .
ترجمهء ( 507 ) زمين از چهار گرونده تهى نماند
- امام محمد باقر يا امام صادق گفته :
« زمين از چهار گروند ، تهى نماند ، گاهى بيشتر باشند ، ليك كمتر نباشند : چنان كه خيمهيى چهار ريسمان