( باب شراب عسل ، بتع ) معن مىگويد از مالك بن انس درباره آبجو سئوال كردم گفت اگر مست نكند اشكال ندارد . ابن دراوردى مىگويد ما هم از او پرسيديم ، گفت مست نكند اشكال ندارد .
از عمر و پسرش روايت كردهاند آيه تحريم شراب درباره شراب انگور نازل نشده است
- الدر المنثور ج 2 ص 318
بخارى و ابن مردويه از پسر عمر روايت مىكند : زمانى كه آيه تحريم شراب نازل شد ، در مدينه از پنج چيز شراب بدست مىآمد كه شراب انگور در بين آنها نبود .
- الدر المنثور ج 2 ص 317
ابن مردويه از عمر روايت مىكند : زمانى كه آيه تحريم شراب نازل شد ، يك دانه كشمش در مدينه يافت نمىشد .
شراب كشمش طائف ، حال و هوائى دارد و شراب عمر هم از كشمش بود
- سنن بيهقى ج 8 ص 302
ابن عمر از زيد بن اسلم از پدرش روايت مىكند : شرابى را كه عمر مىنوشيد ، براى او كشمش را صبح در ظرف مخصوص براى تهيه شراب مىريختند و شب مىخورد و شب مىريختند ، صبح مىخورد و در آن دردى ( چيزى كه از شراب ديگر باقيمانده و ته نشين شده مثل مايه خمير و . . . به شراب ديگر اضافه مىكردند تا زود يا خوب عمل بيايد ) نمىگذاشتند .
ابو عبدالله حافظ . . . از سويد بن مقرن روايت مىكند : براى رسول خدا صلى الله عليه ( وآله ) و سلم كوزهاى شراب آوردم ، حضرت مرا از آن نهى فرمود ، من هم آن را شكستم .
سويد مىگويد : اول شب شراب مىانداختم و آخر شب آن را مىخوردم و اول روز مىانداختم و آخر روز آن را مىخوردم . . .
روايت مىكنند كه شرابى كه حرام شد مخلوطى از خرما و كشمش بود
- الدر المنثور ج 2 ص 318
حاكم بطور صحيح از جابر روايت مىكند : حضرت پيامبر صلى الله عليه ( وآله ) و سلم مىفرمود كشمش و خرما يعنى شراب وقتى كه با هم مخلوط شده و تبدل به شراب شوند .