- كتاب الأم ج 7 ص 199
وكيع از سفيان ثورى از ابو اسحق از عبد الرحمن بن يزيد روايت مىكند : ديدم عبد الله دو سوره معوذتين را از مصحف خود پاك كرد و گفت : چيزى را كه از قرآن نيست با قرآن مخلوط نكنيد .
عبد الرحمن مىگويد : در حالى كه از پيامبر صلى الله عليه ( وآله ) و سلم روايت مىكنند كه حضرت آنها را در نماز صبح مىخوانده و آن دو سوره در مصحفى كه در زمان ابوبكر و عمر جمع شده و نزد حفصه نگهدارى مىشد و همچنين در قرآن عثمان كه همه مردم آن را قبول كردند ، وجود داشت و اكنون هم موجود مىباشد و از سورههاى كتاب خدا محسوب مىگردند و من دوست دارم آنها را در نمازم بخوانم .
و مجمع الزوائد ج 7 ص 148
منابع سنىها نظر ابن مسعود ( در حقيقت نظر عمر ) را چنين نقل كردهاند كه معوذتين جزء قرآن نيستند ! !
گناه دو سوره معوذتين اينستكه پيامبر صلى الله عليه وآله امام حسن و امام حسين عليهما السلام را به آنها تعويذ مىبست ! !
- مسند احمد ج 5 ص 129
زر مىگويد : به أبى ( بن كعب ) گفتم : برادرت ( ابن مسعود ) دو سوره معوذتين را از مصحف خود پاك كرد . ابى بن كعب ، ابن مسعود را تكذيب نكرد . سفيان مىگويد : اين دو سوره در مصحف ابن مسعود نبود . بلكه به نظر او اين دو سوره تعويذى بود كه پيامبر صلى الله عليه ( وآله ) و سلم براى ( امام ) حسن و حسين ( عليهما السلام ) به كار مىبرد و هرگز نشنيد كه آن حضرت آنها را در نمازش بخواند . لذا ( ابن مسعود ) خيال كرد كه آن دو سوره فقط تعويذ است و بر گمان خودش هم اصرار ورزيد . اما ديگران متفقا معتقدند كه آنها جزء قرآن هستند و آنها را در مصحف خود باقى گذاشته و حفظ كردند .
( محدثين و راويان سنى براى آنكه عمر را از معركه دور نگهداشته و تهمت را از عمر برادرند اين مسأله را به ابن مسعود نسبت دادهاند . در حالى كه اصلا عمر بود كه مخالف اين دو سوره بود و نمىخواست كه جزء قرآن باشند . )