افزايش يافت ( از 5 / 3 ميليارد ريال به 6 / 7 ميليارد ريال ) . در ظرف دو سال رياست ميلسپو در ايران ( 1943 - 1944 ) شاخص بهاى كالاهاى مصرفى از 339 به 1108 رسيد ( با مقايسه با شاخص بهاى 1936 / 37 كه 100 بود ) . تدارك خواربار و كالاهاى صنعتى مصرفى ايران كه امريكائيان به دست گرفتند ، بسيار بد و ناهنجار بود . ساكنان بيشتر مناطق و استانها حتى پس از يكسال دسترسى به پارچه ، قند و كالاهاى مورد ضرورت اوليه را نداشتند . در سرتاسر كشور احتكار رواج يافت و روشهاى اداره ميلسپو باعث افزايش آن گرديد . او به هواخواهان خودش كه از ميان مرتجعان ايرانى برگزيده شده بودند ، مقدار زيادى كالاهاى كمياب را واگذار مىكرد و اينان كالاهاى نامبرده در بازار سياه به قيمتهاى گزاف مىفروختند . كارمندان امريكائىايكه جزو سازمان ميلسپو بودند به عناوين گوناگون از مراجعان ، حق و حساب و رشوه مىگرفتند .
به منظور آماده كردن زمينهء اسارت اقتصادى ايران به دست امريكائيان ، ميلسپو عملا اقتصاد ايران را به ويرانى كشاند . او كوشيد وامى را به مبلغ 40 ميليون دلار از سوى امريكا به ايران تحميل كند . ميلسپو به سال 1944 مانند 20 سال پيش كوشيد امتيازهائى نفتى براى امريكائيان ، از ايران بگيرد او در كارهاى سياسى ايران مداخله و از مرتجعان ايرانى پشتيبانى مىكرد ، كوشش داشت كه سياست خارجى ايران را در جهت ضد شوروى توجيه كند .
فعاليتهاى ميلسپو باعث خشم و اعتراض تودههاى گسترده ايران شد . مجلس ايران زير فشار افكار عمومى در 8 ژانويه 1945 قانونى مبنى بر سلب اختيارات فوقالعاده ميلسپو گذراند و سپس دولت ايران تصميم گرفت ميلسپو را از كار بر كنار كند ، نامبرده در 28 فوريه ناچار شد از ايران بيرون رود .
در پى ازهمپاشيدن هيئت ميلسپو ، امپرياليستهاى امريكائى با شكلهاى ديگر به نفوذ در ايران ادامه دادند . اينان ضمن فعاليتهاى پيگيرانهشان ، از نيروهاى ارتجاعى ايران پشتيبانى مىكردند ، به استوارى مواضعشان مىكوشيدند و آنها را به پيكار جدى عليه جنبشهاى دموكراتيك برمىانگيختند .
فعاليت نيروهاى ارتجاعى
مرتجعان ايران و امپرياليستها ضمن پيكار عليه دموكراسى مىكوشيدند از ايلات كوچنشين و نيمه كوچنشين بهويژه عشاير جنوب ايران مانند بختيارىها ، قشقائىها ، لرها ، عربها و غيره بهره ببرند . اينان به خانهاى عشاير اسلحه مىرساندند ، آنها را تطميع