باب نامه نويسى با اهل ذمّه
( 1 ) 1 - از ابى بصير گويد : از امام صادق ( ع ) پرسش شد از مردى كه نيازى دارد با گبر يا يهودى يا ترسا يا اينكه يكى از آنها در سرزمين او كارمند و يا دهدار و ده بان است و اين مرد در حاجت مهمى به او نامه مىنويسد ، آيا در آغاز نامهء خود بدان مرد كافر سلام مىنويسد و تنها براى انجام كارش اين را مىكند ؟
فرمود : نبايد نامهء خود را به سلام بر او آغاز كنى ولى در نامهء خود سلام به او بنويسى زيرا رسول خدا ( ص ) هم بسا كه به كسرى و قيصر نامه مىنوشت .
( 2 ) 2 - از عبد اللَّه بن سنان از امام باقر ( ع ) در بارهء كسى كه به يكى از بزرگان و كارمندان گبر نامه نويسد و نامِ او را پيش از نامِ خود برد ؟
در پاسخ فرمود : هر گاه براى سود خود اين كار كند باكى ندارد .