قيامت سه دفتر باشد : دفترى كه در آن نعمتها ثبت است و دفترى كه در آن حسنات ثبت است و دفترى كه در آن سيئات ثبت است ، و دفتر نعمتها را با دفتر حسنات برابر كنند و نعمتها همه حسنات را فرا گيرند و غرفه كنند و دفتر سيئات به جا ماند و آدمى زاده مؤمن را پاى حساب بخوانند و قرآن در زيباترين صورتى جلو او پيش آيد و گويد : پروردگارا ! من قرآنم و اين بندهء مؤمن تو است كه خود را به رنج مىانداخت براى خواندن من و شبش را در تمرين من ، طولانى مىكرد ، و چون به نماز شب مشغول مىشد اشك از چشمش روان مىگردد ، او را خشنود ساز چنانچه مرا خشنود ساخت ، فرمود : پس خداى عزيز و جبار مىفرمايد : اى بندهء من ! دست راستت را باز كن و خدا دست راستش را از رضوان عزيز جبار پر مىكند و دست چپش را از رحمت خدا ، سپس به او گفته مىشود : اين بهشت برايت مباح است ، بخوان و بالا رو و چون آيهاى بخواند درجهاى بالا رود .
( 1 ) 13 - از زهرى كه على بن الحسين ( ع ) مىفرمود :
اگر همهء مردم ميان مشرق تا به مغرب بميرند ، من هراسى ندارم پس از اينكه قرآن با من است ، و شيوهاش بود كه هر گاه
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ
را مىخواند ، آن را تكرار مىكرد تا نزديك بود بميرد .
( 2 ) 14 - از اسحاق بن غالب كه امام صادق ( ع ) فرمود : هر گاه خداى عز و جل خلق اولين و آخرين را در محشر جمع كند به ناگاه