( 1 ) گشايش بده و آسايش عطا كن و شادشان كن و مزّهء فرج آنان را به من بچشان و دشمنانشان را از جنّ و انس هلاك كن و بده به ماها در دنيا حسنه و در آخرت حسنه ، و نگهدار ما را از عذاب دوزخ و ما را از آنها ساز كه نه ترسى دارند و نه بر آنها اندوه در آيد و بگردان مرا از كسانى كه شكيبا بودند و بر پروردگار خود توكّل مىكردند و بر جا دار مرا به گفتار پا بر جا در زندگانى دنيا و ديگر سراى ، و مبارك كن برايم زندگى را و مرگ را و موقف را و نشور و حساب و ميزان و هولهاى قيامت را و سالم درا مرا بر روى صراط و مرا از آن بگذران و به من روزى كن دانشى سودمند و اعتقادى درست و تقوا و برّ و ورع و ترس از تو ، هراسى كه مرا به تو نزديك كند و از تو دور نكند ، و مرا دوست بدار و دشمن مدار و با خود دار و از خود مران و فرو مگذار و به من بده از جميع خير دنيا و آخرت و آنچه را از آن مىدانم ، و از همهء بدىها پناهم بده سراسر آنچه را مىدانم و آنچه را نمىدانم .
( 2 ) 19 - از معاوية بن عمار ، گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم :
آيا به يك دعائى مرا مخصوص به مهر خود نمىكنيد ؟ فرمود : چرا ، فرمود : بگو :
« يا واحد يا ماجد يا احد يا صمد و يا من لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفواً يا أحد يا عزيز يا كريم يا حنّان يا منّان يا سامع الدعوات يا أجود من سأل و يا خير من أعطى يا اللَّه يا اللَّه يا اللَّه »
قلت :
« وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ
» .