پس از آن داستانش همان شد كه خدا در كتاب خود ياد كرده .
( 1 ) 5 - از معاوية بن عمّار از امام صادق ( ع ) گويد :
آن دعا و نفرينى كه امام صادق ( ع ) به داود بن على كرد هنگامى كه معلّى بن خنيس را كشت و مال آن حضرت را از او گرفت اين است :
بار خدايا من از تو خواستارم به حق آن نورت كه خاموشى ندارد و به عزائمت كه نهان نيستند و به عزّتت كه تمامى ندارد و به نعمتت كه شماره ندارد و به همان سلطنت كه با آن فرعون را از موسى ( ع ) بازداشتى .
( 2 ) 6 - از اسماعيل بن جابر كه امام صادق ( ع ) فرمود :
براى رفع هم ، غسل كن و دو ركعت نماز بخوان و بگو :
يا فارج الهم و يا كاشف الغم يا رحمان الدنيا و الآخرة و رحيمهما فرّج همّى و اكشف غمّى يا اللَّه الواحد الاحد الصمد الذى
لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ
، مرا نگهدار و پاك كن و بلاء را از من ببر ، و بخوان آية الكرسى را با دو سورهء قل اعوذ - يعنى
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
.
( 3 ) 7 - از امام صادق ( ع ) فرمود : چون از امرى بترسى بگو : بار خدايا احدى از تو كفايت نكند و توئى كه از هر كسى كفايت مىكنى ، از من كفايت كن چنين و چنان را .
و در حديث ديگر است كه مىگوئى : اى كه از هر چيز