سبحان ربّ النبيين و آله المرسلين و ربّ المستضعفين
( مقصود از آنها امامانند ( ع ) - از مجلسى ره ) و الحمد للَّه الذي يحيي الموتى و هو على كلِّ شيء قدير . خدا عز و جل مىفرمايد :
بندهء من راست گفت و شكر گزارد .
( 1 ) 12 - از امام باقر ( ع ) فرمود :
چون شب از خواب برخاستى بگو : سپاس از آن خدا است كه جانم را به من باز گردانيد تا او را سپاس گويم و بپرستم . چون آوازِ خروس شنيدى ، بگو :
سبّوح قدّوس ربّ الملائكة و الروح
رحمتت بر خشمت پيشدستى كرده است ، نيست شايستهء پرستشى جز تو ، يگانهاى ، من بد كردم و به خود ستم كردم ، مرا بيامرز زيرا گناهان را نيامرزد جز تو . چون برخاستى ، در كرانههاى آسمان بنگر و بگو : بار خدايا از تو نهان نسازد ( چيزى را ) شبِ تار و نه آسمانِ برجدار و نه زمينِ بستر گذار و نه تاريكىهاى بر هم و درهم و نه درياى ژرف ، در پيشِ شب روان خلقت ، شب روى كنى ، و بدانى خيانت ديدهها و آنچه را نهان سازند سينهها ، اختران به سراشيب رفتند و ديدهها به خواب اندر شدند و توئى زنده و پاينده ، نه چرتت گيرد و نه خوابت برد ، منزّه باد پروردگار من پروردگار جهانيان و معبود مرسلان و سپاس از آن خداوند عالميان .
( 2 ) 13 - از عبد الرحمن بن حجاج كه گفت :
هر گاه امام صادق ( ع ) در پايان شب بر مىخواست آواز بر مىآورد تا اهل خانه همه مىشنيدند و مىفرمود :
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 213
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢١٣