باب ذكر خدا عز و جل در نهان
( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود :
هر كه مرا در نهانى ياد كند ، او را آشكار ياد كنم .
( 2 ) 2 - از ابى مغراء خصّاف كه حديث را به معصوم رسانيده است ، فرمود : امير المؤمنين ( ع ) فرموده است :
هر كه خدا عز و جل را در نهان ياد كند ، هر آينه خدا را بسيار ياد كرده است زيرا منافقان در عيان و پيش مسلمانان خدا را ياد كنند و او را در نهان ياد نكنند و براى همين است كه خدا عز و جل فرموده است ( 142 سوره نساء ) : « خودنمائى كنند در برابر مردم و ياد نكنند خدا را جز اندكى » .
( 3 ) 3 - از ابن فضال كه حديث را به معصوم رسانيده است ، خدا عز و جل به عيسى ( ع ) فرمود :
اى عيسى ! مرا در خاطر دار تا تو را در خاطر دارم و مرا در برابر همگنان بشرى ( خودت ) ياد كن تا تو را در جمعى بهتر از جمع آدميان ياد كنم .
اى عيسى ! دلت را براى من نرم و با پذيرش دار و در تنهائى بسيار يادم كن و بدان كه شادى من در اين است كه براى من تواضع كنى و در آن زنده و برازنده باشى و فسرده و مرده نباشى .