مدعى است كه قرآن را قبول دارد و با اين حال نافرمانى مىكند پروردگار خود را ، در دعوى خود كاذب است و تصديقِ او به درجهء يقين نرسيده است . از مجلسى ( ره ) -
« لا تستكثروا كثير الخير »
زيرا مايهء خودبينى و بر خود باليدن و ناز آمدن و اعتقاد به بىتقصيرى است در برابر خدا و همهء اينها مهلك هستند چنانچه گذشت .
« و خافوا اللَّه في السر »
همانا حالت نهان را به ويژه يادآور شد زيرا مردم در نهانى مسامحههائى روا دارند كه در عيانى روا ندارند و به علاوه خوف در نهان موجب خوف در عيان است به خلاف عكس و آن بر نفس سختتر و ناگوارتر است .
« تعطوا من انفسكم النصف »
يعنى در اين باره انصاف داريد كه از خدا مىترسيد و دين داريد و يا مقصود اين است كه خودتان قاضى و حَكَمِ خود باشيد و نياز نداشته باشيد كه ديگرى ميان شما و خدا حَكَم باشد .
« و انما ذلك لكم »
گويا مقصود اين است كه جز اين روش براى شما سودى ندارد . از مجلسى ( ره ) -
« في آجال »
يعنى عمرهائى كه دريافت شده است يعنى آن به آن و ساعت به ساعت آن را مىگيرند و پيوسته رو به كاستى است و مقصود اين است كه از بس كوتاه و زود گذرند گويا دريافت شدهاند و معنى نخست روشنتر است .
« و ايام معدوده »
يعنى شماره شده و اندازه دارد و نه فزايد و نه بكاهد .
« و الموت يأتي بغتةً »
يعنى هنگام فرود آمدنش را كس نداند و اسباب آن را نتوان پيش بينى كرد .
« و لكل زارعٍ ما زرع »
يعنى به دست نياورد جز آنچه را كشته است و اين اشاره است به قول خدا تعالى ( 39 سوره نجم ) : « و راستش اين است كه نيست از آن انسان جز آنچه كوشش كرده است » ( براى آن كوشيده
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 781
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٨١