مجوزى يابد ( به ملعون تعلق گيرد ) و گر نه به صاحب و گويندهء خود برگردد .
( 1 ) 7 - از ابى حمزه ثمالى ، گويد : شنيدم امام باقر ( ع ) مىفرمود :
راستى چون لعنت از دهان صاحب خود بيرون آيد ، ميان او و طرف لعن شده مردّد ماند ، اگر مجوّزى يابد ( بر ملعون بماند ) و گر نه به گويندهء خود برگردد .
( 2 ) 8 - از ابى حمزه ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود :
هر گاه مردى به برادر مؤمنش گويد : اف ، از پيوستگى با او بيرون آيد ، و چون به او گويد : تو دشمن منى ، يكى از آنها كافر شود ، و خدا از مؤمنى كه بد برادر مؤمن خود را در دل دارد ، هيچ كردارى را نپذيرد .
( 3 ) 9 - از امام باقر ( ع ) ، فرمود :
هيچ بشرى چشم در چشم مؤمن به او طعن نزند جز اينكه به بدترين مرگ بميرد و سزاوار باشد كه به خير برنگردد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 341
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٤١