همانا تقيّه براى اين مقرر شده كه خون و جان با آن نگهدارى شود و اگر تقيّه به خون ريزى كشد ، ديگر تقيّهاى نيست ( و در ريختن خونِ ديگران تقيّه روا نيست ) .
( 1 ) 17 - از محمد بن مسلم كه امام صادق ( ع ) فرمود :
هر آنچه اين امر ( يعنى ظهور امام قائم ( ع ) نزديكتر شود ، تقيّه سختتر گردد .
( 2 ) 18 - از امام باقر ( ع ) كه مىفرمود :
تقيّه در هر چيزى است كه آدمىزاده بدان ناچار مىگردد و محققاً خدا آن را برايش حلال كرده است .
( 3 ) 19 - از امام صادق ( ع ) كه فرمود :
تقيّه سپر خدا است ميان او و ميان خلق او ( يعنى مانع عذاب خدا و نزول بلا است - از مجلسى ره ) .
( 4 ) 20 - امام باقر ( ع ) فرمود :
با آنها آشكارا درآميزيد و در نهان از آنها بگريزيد ، هر گاه فرمان روائى كودكانه باشد .
( 5 ) 21 - از عبد اللَّه بن عطاء ، گويد :
به امام باقر ( ع ) گفتم : دو مرد از اهل كوفه را گرفتند و به
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 651
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٥١