دانش ما از سه سوى است ، گذشته ، آينده و آنچه پديد مىشود ، اما راجع به گذشته براى ما تفسير شده و اما راجع به آينده نوشته شده و اما آنچه پديد گردد گاهى در دل افتد و گاهى در گوش اثر كند ، و اين بهترين دانش ما است و در عين حال بعد از پيغمبر ما پيغمبرى نيست .
( 1 ) 2 - حارث بن مغيره گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : به من خبر ده از علم عالم از شما ائمه ( ع ) ؟ فرمود : از رسول خدا ( ص ) و على ( ع ) به ارث رسيده ، گويد : براى ما باز گويند كه به شما الهام مىشود يا در گوش شما گويند ؟
فرمود : يا از اين راه به دست آيد .
( 2 ) 3 - مفضل بن عمر گويد : به ابو الحسن ( ع ) گفتم : از امام صادق ( ع ) براى ما روايت شده است كه فرموده : علم ما يا راجع به گذشته است و يا ثبت شده است و يا انداختن در دل و اثر كردن در گوش است ، فرمود : راجع به گذشته يعنى آنچه در امور پيشين مىدانيم و ثبت شده ، يعنى آنچه بيايد و اما انداختن در دل : الهام است ، و اثر كردن در گوش : از امر فرشته است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 317
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣١٧