( 1 ) 2 - عبد الرحمن بن كثير گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم : « فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ » ( چه معنى دارد ؟ ) فرمود : ذكر ، محمد ( ص ) است و ما خاندان او هم مسئولها هستيم ، گويد : گفتم : قول خدا : « وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ » ( يعنى چه ؟ ) فرمود : مقصود ، ما هستيم ، ما هستيم اهل ذكر و ما هستيم مسئول . ( 2 ) 3 - وشاء گويد : از امام رضا ( ع ) پرسيدم ، به او گفتم : قربانت ، « فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ » ( يعنى چه ؟ ) فرمود : يعنى ما اهل ذكريم و ما مسئوليم ، عرض كردم : شما مسئول هستيد و ما سائل ؟ فرمود : آرى ، عرض كردم : بر عهدهء ما است كه از شما بپرسيم ؟ فرمود : آرى ، عرض كردم : بر عهدهء شما است كه پاسخ ما را بدهيد ؟ فرمود : نه ، اين با ما است ، اگر خواستيم مى كنيم و اگر نخواستيم نمىكنيم ، مگر نشنيدى گفتهء خداى تبارك و تعالى را ( 39 سوره ص ) : « اين است عطاى ما ببخش يا دريغ كن ( اختيار با تو است ، حساب و مسئوليتى در ميان نيست ) يا اينكه ببخش بىحساب ، دريغ كن بىحساب » ( نه در اندازهء بخشش محدودى و نه در اندازهء دريغ ) . ( 3 ) 4 - امام صادق ( ع ) در تفسير قول خداى عز و جل : « و به راستى آن ياد آورى براى تو و تبار تو است و در آينده پرسش خواهيد شد » فرمود : رسول خدا ( ص ) ذكر است و خاندانش مسئولند و هم آنها
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي )ج ۲ — صفحه 155
پدیدآورندگان: الشيخ الكليني
ص۱۵۵