( 1 ) 2 - عبد الرحمن بن كثير گويد : به امام صادق ( ع ) گفتم :
« فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
» ( چه معنى دارد ؟ ) فرمود : ذكر ، محمد ( ص ) است و ما خاندان او هم مسئولها هستيم ، گويد : گفتم :
قول خدا : «
وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ »
( يعنى چه ؟ ) فرمود :
مقصود ، ما هستيم ، ما هستيم اهل ذكر و ما هستيم مسئول .
( 2 ) 3 - وشاء گويد : از امام رضا ( ع ) پرسيدم ، به او گفتم :
قربانت ،
« فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
» ( يعنى چه ؟ ) فرمود :
يعنى ما اهل ذكريم و ما مسئوليم ، عرض كردم : شما مسئول هستيد و ما سائل ؟ فرمود : آرى ، عرض كردم : بر عهدهء ما است كه از شما بپرسيم ؟ فرمود : آرى ، عرض كردم : بر عهدهء شما است كه پاسخ ما را بدهيد ؟ فرمود : نه ، اين با ما است ، اگر خواستيم مى كنيم و اگر نخواستيم نمىكنيم ، مگر نشنيدى گفتهء خداى تبارك و تعالى را ( 39 سوره ص ) : « اين است عطاى ما ببخش يا دريغ كن ( اختيار با تو است ، حساب و مسئوليتى در ميان نيست ) يا اينكه ببخش بىحساب ، دريغ كن بىحساب » ( نه در اندازهء بخشش محدودى و نه در اندازهء دريغ ) .
( 3 ) 4 - امام صادق ( ع ) در تفسير قول خداى عز و جل : « و به راستى آن ياد آورى براى تو و تبار تو است و در آينده پرسش خواهيد شد » فرمود :
رسول خدا ( ص ) ذكر است و خاندانش مسئولند و هم آنها